Uzasadnienie
Uchwałą z [...] r. Rada Miejska wyraziła zgodę na udzielenie bonifikat przy sprzedaży gruntów.
Podstawą prawną uchwały jest art. 18 ust.2 pkt 9 lit.a ustawy z 8 marca 1900r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591/ ze zm./ i art. 68 ust.1 pkt 1 i 9 w związku z art. 70 ust.2 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2000r. Nr 46, poz. 543 ze zm./.
W § [...] wymienionej uchwały, Rada wyraziła zgodę na udzielenie bonifikaty w wysokości 90% przy sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych, wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe, pozostających w użytkowaniu wieczystym osób fizycznych, w przypadku złożenia wniosku przez wszystkich współużytkowników wieczystych.
Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] r. stwierdził nieważność § [...] uchwały Rady Miejskiej z [...] r. w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty przy sprzedaży gruntów.
Zdaniem Wojewody zgodnie z art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, właściwy organ, w tym wypadku prezydent miasta, może udzielić za zgodą rady miejskiej bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust.3 tej ustawy, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana pod budownictwo mieszkaniowe, a zatem do zabudowy.
Nie dotyczy to więc sprzedaży udziału w zabudowanej już budynkiem mieszkalnym nieruchomości gruntowej na rzecz właściciela lokalu mieszkalnego w tym budynku lub właściciela budynku mieszkalnego, który jest użytkownikiem lub współużytkownikiem wieczystym gruntu zabudowanego tym budynkiem, jak to ma miejsce w wypadku określonym w zakwestionowanym paragrafie uchwały.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Miasto [...] reprezentowane przez radcę prawnego wniosło o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody.
Rada Miejska podjęła uchwałę, w której określono bonifikaty w wysokości 90% przy sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych i obejmujących obszar niezbędny do prawidłowego korzystania z budynków, wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe przez spółdzielnie mieszkaniowe, w związku z ustanowieniem na rzecz członków spółdzielni odrębnej własności lokali lub z przeniesieniem na członków spółdzielni własności lokali lub domów jednorodzinnych § [...] oraz bonifikatę w tej samej wysokości przy sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych, wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe, pozostających w użytkowaniu wieczystym osób fizycznych, w przypadku złożenia wniosku przez wszystkich współużytkowników wieczystych w § [...]. Określono też zasady udzielania tych bonifikat w § [...].
Rada Miejska podejmując powyższą uchwałę miała na celu zrównanie sytuacji prawnej członków spółdzielni mieszkaniowych, w związku z ustanowieniem na ich rzecz odrębnej własności lokali lub z przeniesieniem na nich własności lokali lub domów jednorodzinnych oraz mieszkańców miasta, którzy są użytkownikami wieczystymi zabudowanych nieruchomości lub nabyli wcześniej lokale mieszkalne na własność, a grunt pod budynkiem w użytkowanie wieczyste.
Zdaniem pełnomocnika Miasta [...] Wojewoda błędnie zinterpretował art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Przepis ten nie wskazuje, że bonifikata może mieć zastosowanie wyłącznie do nieruchomości nie zabudowanej, lecz że ma być sprzedawana pod budownictwo mieszkaniowe.
Oznaczać to może przeznaczenie tej nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego i zgodność z nim tej zabudowy.
Poza tym zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomością gruntową w rozumieniu ustawy jest grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności.
Ponadto pełnomocnik przywołuje uchwałę Rady Miejskiej w [...] z [...] r., która potwierdza kompetencje rady gminy w zakresie udzielania bonifikat na podstawie art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wobec nieruchomości gruntowych zabudowanych.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósło jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Sądowa kontrola prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1 270/ wykazała, że skarga jest niezasadna.
Właściwość Sądu ustalono na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/, który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione o Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny.
Udzielenie bonifikaty przy sprzedaży nieruchomości pozostawione jest uznaniu właściciela tj. Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, przy czym o jej udzieleniu decyduje właściwy organ, za zgodą wojewody albo rady lub sejmiku.
Jedynie w art. 68 ust.3 ustawy o gospodarce nieruchomościami wprowadzono ustawową bonifikatę, gdy chodzi o cenę nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków.
W myśl art. 68 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami właściciel nieruchomości, może udzielić bonifikaty w przypadkach wymienionych w pkt 1-9, zaś określenie kto w imieniu właściciela może udzielić bonifikaty i za czyją zgodą oznacza sprecyzowanie trybu obowiązującego przy udzieleniu bonifikaty.
Sąd nie podziela wywodów i argumentów pełnomocnika skarżącego dotyczących błędnej wykładni art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami dokonanej przez Wojewodę.
W ocenie Sądu wyliczenie w art. 68 ust. 1 przypadków, kiedy może być udzielona bonifikata ma charakter taksatywny, co oznacza wyłączenie możliwości stosowania bonifikat przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego w innych sytuacjach.
Zdaniem Sądu zarówno gramatyczna jak i celowościowa wykładnia przepisu zawartego w art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy wskazuje, że chodzi tu o tereny przeznaczone do zabudowania, a nie już zabudowane.
O taki grunt zabiega inwestor, a ewentualna bonifikata miałaby na celu zachęcenie do inwestycji.
Sprzedaż nieruchomości pod budownictwo mieszkaniowe w nawiązaniu do art.37 ust.3 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest dodatkowym argumentem, który potwierdza stanowisko Wojewody w przedmiotowej sprawie.
Przypadki wymienione w art. 68 ust.1 pkt1-9 nie pozwalają na przyjęcie możliwości udzielenie zgody na bonifikatę przy sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych, pozostających w użytkowaniu wieczystym osób fizycznych.
Ustawodawca, jak zaznaczył pełnomocnik Wojewody, przewidział w art. 68 ust.1 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami możliwość zastosowania bonifikaty przy sprzedaży nieruchomości jako lokalu mieszkalnego.
Jakkolwiek Wojewódzki Sąd Administracyjny w niniejszym postępowaniu ocenia wyłącznie zgodność z prawem rozstrzygnięcia Wojewody z [...] r. to wobec zarzutu Miasta [...], że Rada Miejska w [...] uchwałą z [...] r. /w sprawie zasad sprzedaży na rzecz spółdzielni mieszkaniowych prawa własności nieruchomości gruntowych zabudowanych wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe/ potwierdziła kompetencje rady gminy w zakresie udzielania bonifikat na podstawie art. 68 ust.1 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Sąd pragnie zauważyć, że podstawą prawną dla przedmiotowej uchwały jest w istocie art.68 ust.1 pkt 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Przepis ten ustanawia szczególny przypadek udzielenia bonifikaty od ceny sprzedaży nieruchomości spółdzielniom mieszkaniowym.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.