Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...]., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /DzU. Nr 71, poz. 734/, po rozpatrzeniu odwołania E.B. od decyzji z dnia [...]. wydanej z upoważnienia Rady Miasta [...] przez Prezesa Zarządu [...] w [...]- utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że organ I instancji decyzją z dnia [...]r. odmówił E.B. przyznania dodatku mieszkaniowego podnosząc, iż dodatek mieszkaniowy przysługuje tylko tym osobom, które są najemcami lub podnajemcami.
W odwołaniu od tej decyzji E.B. nie kwestionując braku tytułu prawnego do zajmowanego lokalu zarzuciła, że decyzję wydano z naruszeniem art. 2 ust.1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Ponadto skarżąca przedstawiła sytuację materialną rodziny podkreślając, że odmowa przyznania dodatku wpłynie na dalsze pogorszenie i tak już bardzo trudnej sytuacji Jej rodziny.
Kolegium po rozpatrzeniu odwołania w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy i obowiązujące przepisy uznało, że odmowa przyznania E.B. dodatku mieszkaniowego nie narusza prawa. Zgodnie z obowiązującą od 1 stycznia 2002r. ustawą z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych, dodatki te przysługują wszystkim osobom spełniającym warunki do ich przyznania.
Pierwszym kryterium, od którego uzależniono przyznanie dodatku jest tytuł prawny do lokalu. Zgodnie z art. 2 ust.1 tej ustawy prawo do dodatku przysługuje:
1/ najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, 2/ członkom spółdzielni mieszkaniowych zamieszkującym na podstawie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, 3/ osobom zajmującym lokale mieszkalne w budynkach, stanowiących ich własność i właścicielom lokali mieszkalnych, 4/ innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i podnoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem, 5/ osobom zajmującym lokal bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny. E.B. nie posiada żadnego z wyżej wymienionych tytułów do zajmowanego lokalu, bowiem uchwałą Nr [...] Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w [...] z dnia [...]r. została wykluczona z członkostwa spółdzielni. Do dnia wydania niniejszej decyzji E.B. nie przywrócono członkostwa. Kolegium stwierdziło też, że odwołującej nie przysługuje uprawnienie do lokalu zamiennego lub socjalnego. Z tych względów organ orzekający uznał, że E.B. nie przysługuje prawo do dodatku mieszkaniowego.
Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę organowi l instancji, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa, lecz uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. i L. B. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając, że decyzja ta została wydana z naruszeniem art. 2 ust.1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i zasad współżycia społecznego. Zdaniem skarżących ich trudna sytuacja rodzinna i mieszkaniowa kwalifikuje skarżących do lokalu zamiennego lub socjalnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja odpowiada prawu, dlatego skarga nie mogła odnieść pożądanego skutku.
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 71, poz. 734 ze zm./ reguluje zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatków mieszkaniowych oraz właściwość organów w tych sprawach.
Dodatek mieszkaniowy przysługuje osobie posiadającej jeden z tytułów prawnych do lokalu wymienionych w art. 2 tej ustawy oraz spełniającej dalsze dwa kryteria: powierzchniowe /art. 5/ i dochodowe /art. 3 ust.1/. Przyznanie dodatku mieszkaniowego uzależnione jest zatem od łącznego spełnienia tych warunków a dotyczących zarówno tytułu prawnego do lokalu, powierzchni lokalu, jak i dochodu.
Z ustaleń poczynionych w sprawie wynika, że skarżąca Uchwałą Nr [...] Rady Nadzorczej Spółdzielni [...] z dnia [...]r. została wykluczona z grona członków spółdzielni i tym samym utraciła spółdzielcze prawo do lokalu położonego przy ul. [...]. Tak więc obecnie skarżąca zajmuje ten lokal bez tytułu prawnego, a brak tej przesłanki czynił zbędne ustalenia, co do powierzchni lokalu i dochodu a w konsekwencji prowadził do zasadnej odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.
Wbrew zarzutom skargi organy orzekające nie naruszyły przepisu art. 2 ust.1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zgodnie z którym prawo do dodatku przysługuje osobom zajmującym lokat mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny.
Z treści tego przepisu wynika, że osoba zajmująca lokal bez tytułu prawnego otrzyma dodatek mieszkaniowy /przy spełnieniu warunku powierzchniowego i dochodowego/, gdy ma przyznane uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego np. mocą wyroku nakazującego opróżnienie lokalu wydanego na podstawie art. 14 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego /Dz. U. Nr 71, poz. 733/ i oczekuje na realizację tego uprawnienia, to jest na wykonane orzeczenia o przyznaniu lokalu socjalnego.
Przekonanie skarżących, że z uwagi na trudną sytuację rodzinną i materialną posiadają uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego, nie wypełnia warunku określonego w przepisie art. 2 ust.1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Odnosząc się do dalszych okoliczności podniesionych w skardze a dotyczących niewątpliwie bardzo trudnej sytuacji materialnej skarżących podnieść należy, że okoliczności te nie mogły być wzięte pod uwagę przy ocenie zaskarżonej decyzji, gdyż Sąd bada zgodność decyzji z przepisami prawa, które przy przyznaniu dodatków mieszkaniowych nakazują kierować się tylko przesłankami określonymi w przepisach art. 2-6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Dlatego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.