Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. numer [...] Prezydent Miasta zatwierdził podział geodezyjny działki gruntowej nr [...] położonej przy ul.D. na wniosek współwłaścicieli G. P. oraz A. C.. W wyniku podziału powstały działki numer [...]
Decyzją z dnia [...] r. Zarząd Miasta ustalił opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku dokonanego podziału ww. działki. Od decyzji tej odwołała się G. P.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po zapoznaniu się z operatem szacunkowym nieruchomości, nie znalazło podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji i w dniu [...] r. podjęło decyzję numer [...] o jej utrzymaniu w mocy.
Skargę na powyższą decyzję G. P. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy Skarżąca podniosła, iż nie powinna być obciążona opłatą adiacencką, bowiem w momencie dokonywania podziału przepisy o opłacie adiacenckiej na terenie Miasta nie istniały. Rada Miasta wprowadziła je siedem miesięcy później uchwałą numer [...]. Jako obywatelka demokratycznego państwa, czuje się zaskoczona i oszukana. Nie dokonywałaby podziału, gdyby przepisy były wówczas takie jak teraz.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z powołaniem się na argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny. Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).
Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Możliwość nałożenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku podziału nieruchomości wynika wprost z art.98 ust.4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz.543). Rada gminy (Rada Miasta) posiada jedynie, wynikającą z tego przepisu, kompetencję do ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej, w wysokości nie większej niż [...] różnicy wartości nieruchomości (przed i po podziale). Cytowany przepis w zakresie w nim nie uregulowanym, odsyła do odpowiedniego stosowania przy opłacie adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości, przepisów art.145, 146 ust.2 i ust.3, art. 147 oraz art.148 ust.1-3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Zgodnie z art.145 ust.2 cytowanej ustawy ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia podziału (uprawomocnienia się decyzji o podziale nieruchomości).
Nałożenie na skarżącą obowiązku zapłaty opłaty adiacenckiej nastąpiło decyzjami wydanymi przed upływem [...] lat od uprawomocnienia się decyzji o podziale nieruchomości. Podmiotami zobowiązanymi do uiszczenia opłaty adiacenckiej są właściciele nieruchomości, a także użytkownicy wieczyści, jeżeli wartość ich nieruchomości wzrosła wskutek budowy urządzeń infrastruktury technicznej (art. 146). Niezbędnym warunkiem do ustalenia opłaty adiacenckiej jest uchwalenie przez radę gminy wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej. Uchwała rady gminy, o której mowa w art. 98 ust.4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stanowi przepis o charakterze normatywnym - przepis gminny - i jest materialnoprawną podstawą - w zakresie wysokości stawki procentowej - do wydania decyzji przez zarząd gminy.
W rozpatrywanej sprawie decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej została wydana w czasie obowiązywania uchwały Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej, zmienionej następnie uchwałą z dnia [...] r. Nr [...]
Zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami. Zawiera szczegółowe odniesienie się do wszystkich zarzutów strony, przedstawia w sposób wyczerpujący obowiązujący stan prawny. Postępowanie zmierzające do wydania decyzji prowadzone było przez organy administracji publicznej z zachowaniem
Sygn.akt SA/Sz 19/02 4 wymogów ustalonych przepisami prawa, a operat szacunkowy sporządzony został zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lipca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. Nr 98, poz,612).
W tym stanie rzeczy na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) należało skargę oddalić.
Decyzją z dnia [...]. numer [..] Prezydent Miasta zatwierdził podział geodezyjny działki gruntowej nr [...] położonej przy ul. D. na wniosek współwłaścicieli G. P. oraz A. C.. W wyniku podziału powstały działki numer [...]
Decyzją z dnia [...] r. Zarząd Miasta ustalił opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku dokonanego podziału ww. działki. Od decyzji tej odwołała się G. P.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po zapoznaniu się z operatem szacunkowym nieruchomości, nie znalazło podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji i w dniu [...] r. podjęło decyzję numer [...] o jej utrzymaniu w mocy.
Skargę na powyższą decyzję G.P. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w - Ośrodek Zamiejscowy. Skarżąca podniosła, iż nie powinna być obciążona opłatą adiacencką, bowiem w momencie dokonywania podziału przepisy o opłacie adiacenckiej na terenie Miasta nie istniały. Rada Miasta wprowadziła je siedem miesięcy później uchwałą numer [...]. Jako obywatelka demokratycznego państwa, czuje się zaskoczona i oszukana. Nie dokonywałaby podziału, gdyby przepisy były wówczas takie jak teraz.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z powołaniem się na argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny. Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Możliwość nałożenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku podziału nieruchomości wynika wprost z art.98 ust.4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz.543). Rada gminy (Rada Miasta Koszalin) posiada jedynie, wynikającą z tego przepisu, kompetencję do ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej, w wysokości nie większej niż 50 % różnicy wartości nieruchomości (przed i po podziale). Cytowany przepis w zakresie w nim nie uregulowanym, odsyła do odpowiedniego stosowania przy opłacie adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości, przepisów art.145, 146 ust.2 i ust.3, art. 147 oraz art.148 ust.1-3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Zgodnie z art.145 ust.2 cytowanej ustawy ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia podziału (uprawomocnienia się decyzji o podziale nieruchomości).
Nałożenie na skarżącą obowiązku zapłaty opłaty adiacenckiej nastąpiło decyzjami wydanymi przed upływem 3 lat od uprawomocnienia się decyzji o podziale nieruchomości. Podmiotami zobowiązanymi do uiszczenia opłaty adiacenckiej są właściciele nieruchomości, a także użytkownicy wieczyści, jeżeli wartość ich nieruchomości wzrosła wskutek budowy urządzeń infrastruktury technicznej (art. 146). Niezbędnym warunkiem do ustalenia opłaty adiacenckiej jest uchwalenie przez radę gminy wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej. Uchwała rady gminy, o której mowa w art. 98 ust.4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stanowi przepis o charakterze normatywnym - przepis gminny - i jest materialnoprawną podstawą - w zakresie wysokości stawki procentowej - do wydania decyzji przez zarząd gminy.
W rozpatrywanej sprawie decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej została wydana w czasie obowiązywania uchwały Rady Miejskiej w Koszalinie Nr XV/279/2000 z dnia 28 kwietnia 2000 r. w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej, zmienionej następnie uchwałą z dnia 27 kwietnia 2001 r. Nr XXII!/409/2001.
Zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami. Zawiera szczegółowe odniesienie się do wszystkich zarzutów strony, przedstawia w sposób wyczerpujący obowiązujący stan prawny. Postępowanie zmierzające do wydania decyzji prowadzone było przez organy administracji publicznej z zachowaniem
Sygn.akt SA/Sz 19/02 4 wymogów ustalonych przepisami prawa, a operat szacunkowy sporządzony został zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lipca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. Nr 98, poz,612).
W tym stanie rzeczy na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) należało skargę oddalić.