Uzasadnienie
Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 66 pkt 1 i 3 w związku z art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r.. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), nakazał właścicielom daszku B. i R. M. uzupełnić brakujące mocowanie daszku [...] a następnie przedstawić ocenę prawidłowości wykonania, sporządzoną przez osobę dysponującą uprawnieniami budowlanymi.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przedmiotowy daszek został zamontowany przez B. i R. M. podczas rozbudowy sklepu wielobranżowego z warsztatem. Wydział Administracji Budowlanej Urzędu Miejskiego udzielił pozwolenia na użytkowanie sklepu. Dodanie daszku uznano za nieistotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu.
W czasie robót ociepleniowych elewacji budynku daszek został zdemontowany, a następnie zamontowany przez wykonawcę robót, których inwestorem była W. M. Podczas wizji w dniu [...]r. stwierdzono, że brak jest kilku śrub mocujących stalową konstrukcję daszka.
Ustalenie, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo jest użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem bądź w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia stanowi podstawę do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.
W odwołaniu od tej decyzji B. i R. M. nie kwestionując ustalonego stanu faktycznego zarzucili, że adresatem decyzji powinna być W. M., gdyż jako inwestor docieplenia elewacji powinna dopilnować wykonawcę aby budynek znajdował się w tym stanie technicznym co przed inwestycją. Organ I instancji skierował decyzję do małżeństwa M., mimo że ze zgromadzonych dokumentów wynika, że nie są oni właścicielami i lecz współwłaścicielami nieruchomości.
Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa i art. 7 ust. 1ustawy z dnia 27 marca 2003 r.. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych ustaw (Dz. U. nr 80, poz. 718.) art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.. Prawo budowlane uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zobowiązanych B. i R. M. i orzekł nałożenie obowiązku na W. M., pozostałą część decyzji utrzymując w mocy.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ściany zewnętrzne należą do części wspólnej budynku. Dlatego obowiązek prawidłowego zamocowania daszku oraz przedłożenia oceny prawidłowości wykonania tego zamocowania należało nałożyć na wszystkich współwłaścicieli przedmiotowego budynku, a więc na W. M. W skardze do Naczelnego sądu Administracyjnego W. M. zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego art. 61 i art. 66 ustawy Prawo budowlane, art. 433 kc, art. 3 ust.2, art. 13 ust.1 i art. 22 ust.3 pkt 4 i 5 ustawy o własności lokali.
Strona skarżąca podniosła, że sporny daszek służy wyłącznie do użytku R. M. i dlatego nie jest częścią wspólną nieruchomości. Z oświadczenia wykonawcy robót dociepleniowych wynika, że sporny daszek demontował, naprawiał, malował, przechowywał i montował na polecenie R. M. za uzgodnioną cenę.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z dyspozycją art. 66 ust.1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, - właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja taka może być adresowana do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, na których stosownie do treści art. 61 ustawy, ciąży obowiązek utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym.
Budynek mieszkalny przy ul. [...]w [...]stanowi współwłasność osób fizycznych i Gminy Miasta.
W rozpoznawanej sprawie nakaz wydany w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane dotyczy usunięcia nieprawidłowości mocowania daszku.
Zarzuty skargi dotyczące legalności mocowania daszku, ewentualnej zgody wspólnoty mieszkaniowej na jego zamontowanie nie mogą być uwzględnione w rozpoznawanej sprawie bowiem sprawa ta została rozstrzygnięta decyzją ostateczną Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]r. udzielającą R. M. pozwolenia na użytkowanie sklepu wielobranżowego z warsztatem położonego przy ul. [...]w [...].
Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest problem, kto powinien być adresatem decyzji: W. M., czy właściciel lokalu usługowo-handlowego.
Sporny daszek umocowany jest na elewacji budynku ale ten fakt nie znaczy, że stanowi on część wspólną budynku bez względu na to, który ze współwłaścicieli z niego korzysta. Przepis art. 3 ust.2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. /Dz.U. z 2000r, Nr 80, poz. 903 ze zm./ stanowi bowiem, że w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Wynika z tego a contrario, że urządzenia i części budynku służące wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali nie wchodzą w skład nieruchomości wspólnej.
Wobec powyższego należy uznać, że sporny daszek nie stanowi części nieruchomości wspólnej, a zatem brak jest podstaw do obciążenia wszystkich członków wspólnoty kosztami jego prawidłowego zamocowania.
Okoliczność, że w trakcie prowadzonych /na zlecenie W. M./ robót związanych z ociepleniem budynku, daszek został zdemontowany, a następnie zamontowany wadliwie nie może wpływać na obowiązek wynikający z art. 61 ustawy Prawo budowlane. Adresatem decyzji opartej na przepisie art. 66 ustawy Prawo budowlane może być wyłącznie właściciel obiektu budowlanego lub zarządca. Ewentualne roszczenia z tytułu wadliwie wykonanych robót budowlanych mogą być dochodzone, jako sprawa cywilna /art. 2 § 1 kpc/ wyłącznie w podstępowaniu przed właściwym sądem powszechnym. Organy nadzoru budowlanego rozpatrywały niniejszą sprawę na gruncie przemów prawa budowlanego, a zagadnienie, kto ponosi winę za wadliwe zamontowanie daszku jest w tym postępowaniu administracyjnym nieistotne.
Organ odwoławczy obciążając wszystkich członków wspólnoty mieszkaniowej budynku obowiązku uzupełnienia brakującego mocowania daszku przynależnego do właścicieli lokali usługowo-handlowych naruszył przepisy art. 3 ust.2 i 13 ust.1 ustawy o własności lokali, a naruszenie to miało wpływ na wynika sprawy.
Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.
O kosztach orzeczono stosownie do treści art. 200 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych.