Orzeczenie TK z 22 maja 1990 r., U 15/89

Tezy

Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu sprawy z wniosku Prokuratora Generalnego PRL o stwierdzenie niezgodności przepisów par. 9 ust. 4 i 5 zarządzenia Ministra Komunikacji z dnia 12 grudnia 1983 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach /Dziennik Taryf i Zarządzeń Komunikacyjnych nr 20 poz. 148/ z art. 66 pkt 2 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 6 poz. 35/ oraz art. 42 ust. 2 Konstytucji

postanowił

umorzyć postępowanie w sprawie.

Uzasadnienie

Prokurator Generalny RP wskazał we wniosku, że Minister Komunikacji nie został upoważniony do określenia przypadków zatrzymania dowodów rejestracyjnych przez jednostkę upoważnioną do badań technicznych pojazdów. Takie przypadki zostały jednak określone w par. 9 ust. 4 i 5 powołanego zarządzenia co, zdaniem wnioskodawcy, stanowi przekroczenie ustawowego upoważnienia, czyniąc te przepisy sprzeczne z art. 66 pkt 2 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym, a także z art. 42 ust. 2 Konstytucji, który dopuszcza wydawanie przez ministrów zarządzeń wykonawczych jedynie na podstawie ustaw i w celu ich wykonania.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej uznał zarzuty postawione we wniosku za uzasadnione i zawiadomił Trybunał Konstytucyjny, że przepisy par. 9 ust. 4 i 5 wymienionego wyżej zarządzenia Ministra Komunikacji zostały uchylone zarządzeniem nr 8 Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 31 stycznia 1990 r. ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 1990 r. nr 2 poz. 8.