Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2013 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie... zł w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencja zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pomimo tego, że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z dnia 23 sierpnia 2013 r., powtórne awizo z dnia 2 września 2013 r. – nie została podjęta i zwrócona 10 września 2013 r.
Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. wydanym pod niniejszą sygnaturą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę strony.
Pismem z 13 listopada 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Podniosła, że nie otrzymała pisma wymienionego w postanowieniu Sądu i że w dniach od 23 sierpnia do 10 września 2013 r. przebywała na urlopie wypoczynkowym poza miejscem zamieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek nie jest zasadny.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. – dalej: ppsa] jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r., sygn. akt III SA 7432/98]. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97].
W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu bez swojej winy.
Na podstawie oświadczenia skarżącej nie można uznać, że uprawdopodobniła ona brak winy w uchybieniu terminu. W piśmie z dnia 19 kwietnia 2013 r. (k. 10), wraz z którym skarżąca otrzymała odpis odpowiedzi na skargę zawarte zostało pouczenie o treści art. 70 § 2 p.p.s.a., zatem posiadała ona wiedzę, iż w razie nieobecności pismo zwrócone do Sadu zostanie pozostawione w aktach ze skutkiem doręczenia. Ponadto, skarżąca inicjując postępowanie sądowoadministracyjne poprzez złożenie skargi mogła spodziewać się korespondencji z sądu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 283/06, do okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu w żadnym wypadku nie zalicza się urlopu. Jest to zdarzenie zaplanowane, stąd skarżąca mogła podjąć odpowiednie działania, które zapewniłyby ochronę jej interesów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dlatego też okoliczność powyższa nie może być traktowana jako niezależna od skarżącej, a tym samym uzasadniająca brak winy w uchybieniu terminu.
W rozpatrywanej sprawie nie można zatem uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.