Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 listopada 2013 r. odmówiono pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.
W myśl art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Przepis §15 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z §16 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej reprezentował ją w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W rozdziale 4 cytowanego rozporządzenia wskazano, iż stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł.
Stawkę minimalną określoną w pkt 1 w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie §6 rozporządzenia.
W sprawie niniejszej wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi... zł. W myśl §6 pkt 3 stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1500 zł do 5000 zł – 600 zł. Zatem stawka minimalna, będąca podstawą do ustalenia opłaty zgodnie z §19 pkt 1 wynosi w przedmiotowej sprawie 600 zł.
Zgodnie z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wobec oświadczenia pełnomocnika skarżącego, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostało mu zapłacone ani w całości ani w części, na podstawie art. 165 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.