Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy I. D. (dalej: "skarżący") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że ubiega się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce. Skarżący oświadczył, że podstawę utrzymania stanowią wyłącznie ze środki otrzymywanych w procedurze uchodźczej w łącznej wysokości 1500 zł miesięcznie. Oświadczył, że nie posiada wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego Ponadto wskazał, że nie zna dostatecznie języka polskiego, jak również polskiego prawa.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej " p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż skarżący nie uzyskuje dochodów i nie posiada żadnego majątku, a jego sześcioosobowa rodzina, pozostaje na wyłącznym utrzymaniu państwa polskiego i w ramach procedury uchodźczej otrzymuje świadczenie w łącznej wysokości 1500 zł miesięcznie. W związku z powyższym skarżący nie jest w stanie wygenerować jakichkolwiek środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.