Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy M. S. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Z informacji podanych we wniosku i nadesłanych do akt dokumentów wynika, że Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jego wyłączne źródło utrzymania stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 604 zł netto (odcinek przekazu pocztowego ww. świadczenia za maj 2017 r. - w aktach sądowych sprawy). W skład majątku Skarżącego wchodzi budynek gospodarczy o pow. 50 m², w którym znajduje się lokal mieszkalny o pow. 32 m ² oraz nieruchomość rolna o pow. 11,12 ha, która od 1990 r. nie jest użytkowana i nie przynosi dochodów.
Do stałych miesięcznych wydatków skarżący zaliczył: koszty zakupu leków, gazu, wody, opału, telefonu.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.
Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący złożył wniosek o ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu sądowego, który wynosi 200 zł, ewentualne wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika oraz stan faktyczny sprawy, zasadne jest przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sytuacja materialna Skarżącego jest trudna. Strona nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wykazany dochód w wysokości 604 zł (emerytura) po uwzględnieniu kosztów związanych z niezbędnym utrzymaniem pozwala stwierdzić, że Skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów toczącego się postępowania. Dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.