Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z (...) sierpnia 2017 r. ustanowił w niniejszej sprawie dla skarżącej J. M. P. radcę prawnego, natomiast Rada Okręgowa Izby Radców Prawnych w W. wyznaczyła dla skarżącej radcę prawnego w osobie G. K. Pismem z (...) października 2017 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu uzupełnił skargę oraz wniósł o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części.
Wyrokiem z 13 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w niniejszej sprawie.
Natomiast po otrzymaniu uzasadnienia wyroku, pełnomocnik skarżącej w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządził opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W opinii tej zawarł wniosek o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.).
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. Zgodnie zaś z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostało zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za niedopuszczalne. Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, zaś czynnością podjętą przez wyznaczonego z urzędu radcę prawnego w drugiej instancji było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z uwagi na powyższe wyznaczonemu pełnomocnikowi przyznano w pkt 1 postanowienia wynagrodzenie w kwocie 240 zł podwyższone o kwotę 55,20 złotych, stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.
Natomiast wynagrodzenie za zastępstwo prawne w drugiej instancji, tzn. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi zostało ustalone według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia i wyniosło ono 50% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, gdyż w drugiej instancji prowadził sprawę ten sam pełnomocnik. Wobec powyższego wynagrodzenie przyznane w pkt 2 postanowienia wyniosło 120 zł i zostało stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia podwyższone o kwotę 27,60 zł tzn. stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.