Uzasadnienie
W. M. wnioskiem z 14 listopada 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada nieruchomość rolną o pow. 10,57 ha (ziemia V i VI klasy), która obecnie odłoguje, ze względu na pobyt skarżącego w Zakładzie Karnym. Wyjaśnił, że w Zakładzie Karnym nie pracuje i w związku z tym nie osiąga żadnych dochodów. Podał również, iż nie posiada żadnych oszczędności i nie osoby bliskiej, która mogłaby dokonać wpłaty na koszty sądowe. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy załączył zaświadczenie z [...] października 2011r. z którego wynika, że skarżący nie jest zatrudniony odpłatnie z Zakładzie Karnym w W. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wnioskodawca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Przy rozpoznaniu wniosku wzięto pod uwagę fakt, że skarżący obecnie nie osiąga żadnego dochodu, nie posiada również oszczędności, co przemawia za uznaniem jego trudnej sytuacji materialnej. W przytoczonych okolicznościach skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ponieść kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.