Uzasadnienie
W. M. wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada nieruchomość rolną o pow. 10,57 ha (ziemia V i VI klasy). Wyjaśnił, że przebywa w Zakładzie Karnym, nie posiada żadnych środków na ustanowienie pełnomocnika i spłatę zadłużenia.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako p.p.s.a, Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. W myśl art. 245 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a w zakresie częściowym - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wskazać jednak należy, że postanowieniem z dnia 24 listopada 2011 r. sygn. akt VSA/Wa 1243/11 skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W konsekwencji skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w tej sprawie od momentu przyznania prawa pomocy, poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym. W konsekwencji złożony w tym zakresie wniosek podlega oddaleniu.
Odnośnie natomiast wniosku w zakresie ustanowienia radcy prawnego stwierdzić należy, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wnioskodawca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Wskazują na to informacje przedstawione przez skarżącego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, a więc brak zasobów pieniężnych i oszczędności oraz dochodów. W przytoczonych okolicznościach skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ponieść kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 244 § 1, art. 245 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.