Uzasadnienie
A. S. (dalej jako: "Skarżący"), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Ministra Rozwoju i Finansów, zawarł wniosek o wydanie postanowienia o wstrzymaniu jej wykonania.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że zobowiązany został do zwrotu poważnej sumy pieniędzy. Dodał, że zatrudnia kilku pracowników, którzy w razie wykonania decyzji zostaną zwolnieni. Zwrot ponad 50.000,00 zł wiązałby się dla Skarżącego z wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności chodzi tu o niewypłacalność, znaczne zadłużenie, a w konsekwencji również konieczność ogłoszenia upadłości osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą.
Pismem z dnia... września 2017 r. Skarżący uzupełnił wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, wskazując, że od maja do grudnia 2016 r. realizował z własnych oszczędności projekt o wartości ok. 300.000,00 zł netto, który mimo przekazania do odbioru nie został rozliczony finansowo. Obecnie, Skarżący z oszczędności utrzymuje rodzinę i dom, spłaca kredyt na urządzenie ogrodowe i leasing na samochód, a także finansuje bieżącą działalność gospodarczą, która przynosi straty.
Na dowód powyższych twierdzeń, Skarżący dołączył do wniosku zeznanie podatkowe PIT-36 z 2016 r. (k. 24-27 akt sądowych) oraz bilans z księgi przychodów i rozchodów od dnia 1 stycznia do 31 lipca 2017 r. (k. 28 akt sądowych). Oba dokumenty wykazują poniesioną stratę.
Ponadto, Skarżący podniósł, że z uwagi na konieczność wdrożenia planu naprawczego zmuszony został do wypowiedzenia umów o pracę z trzema pracownikami, jak również do zmniejszenia o połowę wynajmowanej powierzchni biurowej. Sytuację Strony znacznie skomplikowało też zajęcie trzech rachunków bankowych, na których znajdują się jego oszczędności, w wyniku skierowania tytułów wykonawczych z dnia... sierpnia 2017 r. (numery:... i...) przez P. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w....
Skarżący powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, wykazując, że w sytuacji, w której wykonanie zaskarżonej decyzji skutkuje zakończeniem prowadzenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę jedynego źródła utrzymania, spełnione są obie przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").
W odpowiedzi na skargę, Minister Rozwoju i Finansów stwierdził, iż jego zdaniem wniosek nie zasługuje na uznanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie Skarżący należycie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny, stanowi spełnienie obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 (postanowienie z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, LEX nr 1289113). Podobnie w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może spowodować ustanie bytu prawnego przedsiębiorcy i zwolnienie zatrudnionych pracowników, to okoliczność ta wyczerpuje dyspozycję przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2015 r., I GSK 80/15, LEX nr 1646653).
Należy ponadto wziąć pod uwagę staranność sporządzonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Dołączono do niego aktualne dokumenty, tj. zeznanie podatkowe PIT-36 z 2016 r. (k. 24-27 akt sądowych) oraz bilans z księgi przychodów i rozchodów od 1 stycznia do 31 lipca 2017 r. (k. 28 akt sądowych). Oba dokumenty wykazują poniesioną stratę (kolejno:.... zł oraz... zł). Przesądza to zdaniem Sądu o potrzebie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.