Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. N. z uwagi na uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Pismem procesowym z 9 listopada 2011 r. – nadanym w polskim urzędzie pocztowym w dniu 10 listopada 2011 r. – skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu podnosząc, iż opóźnienie nie nastąpiło z jej winy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje.
Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek skarżącego uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym art. 87 § 1 p.p.s.a..
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 25 lipca 2011 r. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sądowych sprawy dowodu dokonania przelewu – k. 21 akt – skarżąca uiściła opłatę sądową w wysokości 200 zł w dniu 26 lipca 2011 r.. Tym samym przyjąć należy, iż przyczyna uchybienia terminowi ustała najpóźniej w dniu dokonania tej czynności, tj. 26 lipca 2011r., skoro skarżąca była w stanie dokonać przelewu kwoty pieniężnej na rachunek bankowy Sądu.
Podniesienia wymaga, iż termin siedmiu dni do wniesienia pisma liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, s. 217). Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 6 grudnia 2007 r. o sygn. akt. II GZ 186/07.
Nie można zatem skutecznie skorzystać z instytucji przywrócenia terminu w sytuacji, w której skarżąca strona – po jego uchybieniu – dokonuje w terminie o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. jedynie samej czynności, nie składając wraz z nią jednocześnie (bądź w ciągu omawianych siedmiu dni) wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż termin do złożenia przedmiotowego wniosku rozpoczął swój bieg dnia następnego po dniu w którym ustała przyczyna uchybienia i upłynął w dniu 2 sierpnia 2011 r. W konsekwencji, wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu – nadany w dniu 10 listopada 2011 r. – uznać należy za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu.
Niezależnie od powyższego podnieść należy, iż nawet gdyby przyjąć taki pogląd, iż termin 7 dni do złożenia wniosku rozpoczyna swój bieg od dnia, w którym strona dowiedziała się o uchybieniu terminu, to i tak wniosek z 9 listopada 2011 r. uznać należy za spóźniony. Zauważyć bowiem należy, iż postanowienie z 5 października 2011 r. o odrzuceniu skargi zostało doręczone w dniu 12 października 2011 r. (k. 30 akt sądowych). Zatem siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg w dniu 13 października 2009 r. i upłynął w dniu 19 października 2011 r., zaś wniosek został nadany w polskim urzędzie pocztowym w dniu 10 listopada 2011 r.
W tym stanie rzeczy, wniosek skarżącego jako spóźniony podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł w sentencji postanowienia.