Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy K. D. (dalej: "skarżący") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie w sprawie adwokata.
Skarżący w uzasadnieniu wniosku oświadczył, że ubiega się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce. W chwili obecnej jedynym jego dochodem jest zasiłek w wysokości 70 zł udzielny w ośrodku dla cudzoziemców w Ł., w którym obecnie przebywa. Skarżący nie włada językiem polskim oraz nie zna prawa polskiego. Ponadto oświadczył, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a, Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemiec otrzymuje pomoc od państwa polskiego, co świadczy o trudnej sytuacji materialnej w jakiej się znajduje. Skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w tym ustanowienia pełnomocnika w sprawie. Zgodnie z oświadczeniem złożonym przez skarżącego podstawą jego utrzymania jest zasiłek w wysokości 70 zł. Ponadto wzięto pod uwagę, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.