Uzasadnienie
Zarządzaniem z dnia [...] r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł.
Pismem z dnia [...] r. skarżąca wystąpiła o zwolnienie w części lub w całości od wpisu sądowego.
We wniosku sporządzonym na formularzu PPF z dnia [...] r. wnioskodawczyni zawarła żądanie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano wnioskującą do złożenia dodatkowego oświadczenia poprzez nadesłanie wskazanych dokumentów finansowych.
W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo z dnia [...] r., w którym poinformował, iż uiściła opłatę sądową oraz wniosła o przeprowadzenie rozprawy.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Wskazać należy, iż w aktach sprawy znajduje się potwierdzenie uiszczenia w dniu [...] r. kwoty 200 zł, a więc kwoty w wysokości odpowiadającej należnemu w sprawie wpisowi sądowemu od skargi (potwierdzenie na k. 43 akt sądowych).
Wobec tego, iż skarżąca wystąpiła z wnioskiem o udzielenie prawa pomocy wyłącznie w zakresie częściowym poprzez całkowite lub częściowe zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, który następnie uiściła w pełnej wysokości, jego rozpoznanie stało się zbędne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 249a p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.