Uzasadnienie
T. O. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata bądź radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż posiada mieszkanie składające się z jednego pokoju, korytarza i ganku, nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż otrzymuje emeryturę w wysokości 913 zł netto miesięcznie. W uzasadnieniu podniósł, iż jest osobą chorą i biedną, wydaje na leki – około 200 zł miesięcznie oraz na opłaty za energię elektryczna i wodę – około 100 zł miesięcznie, dodatkowo kupuje węgiel na opał i drewno do rozpałki. Dodatkowo wskazał, iż jest osobą niezaradna i czasami pomaga mu opieka społeczna.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż wnioskodawca uzyskuje niewielki dochód z tytułu emerytury, który w pożytkuje na niezbędne utrzymanie, a także na zakup leków. Wzięto także pod uwagę, iż korzysta z pomocy społecznej, nie posiada nieruchomości ani zasobów pieniężnych, co przemawia za uznaniem, iż po opłaceniu wydatków niezbędnych dla utrzymania nie pozostają mu wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.