Uzasadnienie
[...] z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z dnia 14 maja 2014 r. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r.
Skarga została przesłana – bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – listem poleconym, nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 14 maja 2014 r.
Zarządzeniem z dnia 19 maja 2014 r. przekazano skargę zgodnie z właściwością Prezesowi ARiMR celem zastosowania trybu przewidzianego w art. 54 § 2 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W dniu 23 czerwca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Spółki z dnia 14 maja 2014 r. wraz z odpowiedzią na skargę z dnia 20 czerwca 2014 r. oraz aktami administracyjnymi sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako złożona po terminie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 173), w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 tej ustawy zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Zatem aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w powołanym przepisie art. 22 ust. 4 w/w ustawy, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.
Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa.
Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania.
Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już właściwie jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi.
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że wskazany w art. 53 § 2 p.p.s.a. termin 60 dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź wprawdzie udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie 60-dniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż z analizy art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi.
Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analogiczne stanowisko zajął NSA w postanowieniu z 21 maja 2007 r. o sygn. akt II OSK 986/06 podnosząc, iż przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie Spółka wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, zawartym w piśmie z dnia 14 marca 2014 r., które zostało nadane w urzędzie pocztowym w tym samym dniu, tj. w dniu 14 marca 2014 r. (vide: k. 407 akt administracyjnych). Zatem termin 60 dni do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg dnia następnego i upłynął w dniu 13 maja 2014 r. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 22 maja 2014 r. została przesłana do skarżącej Spółki w tym samym dniu, tj. 22 maja 2014 r. (vide: k. 416 akt administracyjnych), zatem po upływie terminu 60-dniowego.
Mając zatem na uwadze poczynione wyżej rozważania wskazać należy, iż dzień 13 maja 2014 r. był ostateczną datą do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Dodatkowo należy zwrócić uwagę, iż w zaskarżonym piśmie Agencji z dnia [...] lutego 2014 r. znalazło się prawidłowe pouczenie o prawie złożenia skargi do sądu administracyjnego, ze wskazaniem ustawowego trybu i terminu (vide: k. 397 akt administracyjnych).
Złożona w niniejszej sprawie skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – listem poleconym, nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 14 maja 2014 r. (vide: koperta, w której nadano skargę – k. 40 akt sądowych).
Niezależnie od tego, iż powyższa czynność nastąpiła już po upływie 60-dniowego terminu do wniesienia skargi, wyjaśnić trzeba, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu. W takim przypadku o zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje data wysłania skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia20 lutego 2008 r. o sygn. akt II OZ 128/08).
Zarządzenie Sądu z dnia 19 maja 2014 r. sygn. akt V KO/Wa 37/14 o przekazaniu skargi właściwemu organowi zostało wykonane w dniu 22 maja 2014 r. (vide: k. 48 akt sądowych), zaś pismo sporządzone w jego wykonaniu zostało przesłane przesyłką listową poleconą nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 22 maja 2014 r. i doręczone organowi w dniu 23 maja 2014 r. (potwierdzenie na k. 50 akt sądowych), o czym powiadomiono skarżącą Spółkę w dniu 26 maja 2014 r. (potwierdzenia na k. 51 akt sądowych).
W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, iż skarżąca Spółka uchybiła terminowi do wniesienia skargi, określonemu w art. 53 § 2 p.p.s.a. Powoduje to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zobowiązany do odrzucenia skargi jako złożonej po terminie, o czym orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w punkcie 1 postanowienia.
Stosując przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.