Uzasadnienie
F. L. reprezentowana przez radcę prawnego M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lipca 2009r., w przedmiocie odmowy zwolnienia z należności celnych i należności podatkowych oraz odmowy dokonania zmiany zgłoszenia celnego w części określenia wysokości powstałego długu celnego i zobowiązania podatkowego.
Wraz ze skargą pełnomocnik uiścił opłatę sądową tytułem wpisu sądowego od skargi wysokości 500 zł. Po ustaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie celnej i podatkowej, pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia wpisu w kwocie 471 zł. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 listopada 2009r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 37).
W dniu 6 listopada 2009r. pełnomocnik złożył wniosek o wydłużenie terminu na uiszczenie wpisu sądowego do 14 dni, z uwagi na trudności związane z kontaktem z mocodawczynią.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 listopada 2009r., odrzucił skargę z uwagi na brak wpisu sądowego. Postanowienie zostało doręczone zainteresowanemu w dniu 2 grudnia 2009r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru).
W dniu 9 grudnia 2009r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wraz z wnioskiem o rozpoznanie przez sąd wniosku złożonego w trybie art. 84 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o wyznaczenie dodatkowego terminu, w którym będzie możliwe dokonanie wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 19 stycznia 2010r. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz oddalił wniosek o wyznaczenie dodatkowego terminu do uiszczenia wpisu. Sąd uznał, iż pełnomocnik nie przedstawił argumentów, że strona przez niego reprezentowana bez swojej winy nie mogła dochować terminu. Zaś termin do uiszczenia wpisu, jak wskazał tut. Sąd jest terminem ustawowym, który nie podlega przedłużeniu.
W dniu 1 lutego 2010r. strona reprezentowana przez pełnomocnika złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 stycznia 2010r., wnosząc o jego uchylenie. Wnioskodawca podkreślił przy tym, iż obiektywny brak możliwości skontaktowania się z mocodawczynią, uprawdopodobnił jego zdaniem przesłankę braku winy strony w niedochowaniu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcą prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Skoro zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 stycznia 2010r. zostało sporządzone i złożone przez radcę prawnego, a jednocześnie nie zostało w sposób należyty opłacone (nie uiszczono wpisu stałego w wysokości 100 zł), to na podstawie powołanego art. 221 oraz art. 178 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedmiotowe zażalenie należało odrzucić.