Uzasadnienie
Przedmiotem skargi P. L. (dalej również jako "Skarżący") jest postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] o odmowie przywrócenia Skarżącemu terminu do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 14 grudnia 2018 r.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:
Decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...][...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny orzekł o odpowiedzialności M. M. i P. P. L. za zaległość podatkową w zakresie należności pieniężnych ujętych w administracyjnym tytule wykonawczym [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2014 r. (znak: [...]) na kwotę 50.000 zł z odsetkami z tytułu kary pieniężnej nałożonej decyzją [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2014 r. (znak: [...]).
Powyższa decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 30 listopada 2018 r.
Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. zatytułowanym "Odwołanie skarga na decyzję" Skarżący wniósł o uchylenie decyzji z dnia [...] listopada 2018 r. w całości. Przedmiotowe pismo nie zostało podpisane.
W dniu [...] stycznia 2019 r. Główny Inspektor Sanitarny (GIS) wezwał Skarżącego do usunięcia braku formalnego ww. pisma poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono Skarżącemu w dniu 28 stycznia 2019 r. W zakreślonym terminie brak formalny pisma nie został usunięty wobec czego pismem z dnia 14 maja 2019 r. GIS poinformował Skarżącego o pozostawieniu ww. pisma bez rozpoznania.
Następnie pismem z dnia [...] maja 2019 r. Skarżący zwrócił się do organu o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 14 grudnia 2019 r. Uzasadniając wniosek P. L. wskazał, że nie otrzymał wezwania do usunięcia braku formalnego ww. pisma. Nie otrzymał też awiza ani powtórnego awiza wobec czego nie mógł uzupełnić braku formalnego pisma.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. GIS odmówił przywrócenia Skarżącemu terminu do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 14 grudnia 2018 r. wskazując, że ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że Skarżący otrzymał wezwanie w dniu 28 stycznia 2019 r. Organ uznał, że Skarżący nie wykazał, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
W skardze na powyższe postanowienie Skarżący zawarł argumentację dotyczącą niezasadności nałożenia na niego kary pieniężnej w wysokości 50.000 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, GIS nie naruszył bowiem przepisów obowiązującego prawa w stopniu skutkującym koniecznością uchylenia kwestionowanego postanowienia.
Na wstępie dalszych rozważań zauważyć należy, że zgodnie z art. 58 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, c) zainteresowany, jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, dopełnił czynności, dla której określony był termin.
Zarówno w orzecznictwie jak i w literaturze przedmiotu podkreśla się, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks Postępowania Administracyjnego - Komentarz, 1998, s. 344).
Sąd w niniejszej sprawie podziela stanowisko GIS, że okoliczności przedstawione przez Skarżącego nie dawały podstaw do uznania, że uchybił terminowi do wniesienia pisma (odwołania) bez swojej winy. Podkreślenia przy tym wymaga, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie ustawowego terminu, wymaga zatem uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozpoznaniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania, bądź na powstrzymywaniu się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy – por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 marca 2020 r., II OSK 183/19) Wobec tego o braku winy można mówić tylko w wypadku, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody - w danych warunkach - nie do przezwyciężenia.
Skarżący jako powód uchybienia terminu wskazał niedoręczenie wezwania do usunięcia braku formalnego pisma (odwołania) z dnia [...] grudnia 2018 r. Twierdzeniom tym przeczy jednak potwierdzenie odbioru przez Skarżącego przedmiotowego wezwania znajdujące się w aktach administracyjnych (k. 22). Z potwierdzenia tego wynika natomiast, że wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 28 stycznia 2019 r. Tym samym nie można było uznać, że doszło do uprawdopodobnienia, iż uchybienie terminu było niezawinione. Skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dokonał czynności, dla której określony był termin, tj. nie złożył podpisanego pisma z dnia 14 grudnia 2018 r. Kwestia ta nie została dostrzeżona przez organ, co jednak nie stanowiło uchybienia, które mogło skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Przypomnienia wymaga bowiem to, że przesłanki przywrócenia terminu muszą być spełnione łącznie, a więc niespełnienie już choćby jednej z nich skutkuje wydaniem rozstrzygnięcia negatywnego dla wnioskodawcy.
Odnosząc się do uzasadnienia skargi wskazać należy, że zarzuty odnoszące się do zasadności nałożenia na Skarżącego kary przez [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wykraczają poza granice sprawy rozpatrywanej przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 151 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.