Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lipca 2008 r. pismem z 3 lipca 2008 r. T. P. występujący w imieniu H. B. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez wykazanie, że spełnia wymogi dla pełnomocnika procesowego określone w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej: ppsa oraz złożenie podpisanego przez skarżącą pełnomocnictwa do jej reprezentowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sadami administracyjnymi, albo przez osobiste podpisanie skargi przez skarżącą i odesłanie po podpisaniu do Sądu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
T. P. w wyznaczonym przez Sąd terminie nie złożył ani podpisanego przez skarżącą pełnomocnictwa, ani skargi podpisanej osobiście przez skarżącą. Oznacza to, że brak formalny skargi nie został usunięty.
W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że stosownie do art. 13 § 2 ppsa do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Siedzibą Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, którego decyzja stanowi przedmiot niniejszej skargi, jest Warszawa i z tego należy wywieść właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do rozpoznania sprawy.
Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Na mocy art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W zakreślonym terminie powyższy brak formalny skargi nie został usunięty, wobec czego na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ppsa należało postanowić jak w sentencji.