Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2014 r. wydanym w sprawie o sygnaturze niniejszej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.W. na opisaną w komparycji decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Pismem datowanym na 9 lutego 2015 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - określanej dalej jako p.p.s.a, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z treści tego przepisu wynika, że skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu I instancji. Oznacza to, że nie jest dopuszczalne złożenie skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, który nie podlega obowiązkowi uzasadnienia z urzędu, bez uprzedniego złożenia wniosku o jego uzasadnienie (tak m.in. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2009 r. II GZ 267/09).
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niewystąpienie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi "inną przyczynę" niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniającą jej odrzucenie na podstawie art. 178 p.p.s.a. (m.in. postanowienia NSA z dnia 12 maja 2010 r. II OZ 422/10, z dnia 18 czerwca 2010 r. II OZ 568/10 i z dnia 7 lipca 2004 r. GZ 25/04).
Mając na uwadze opisaną powyżej sytuację stwierdzono, że wobec spełnienia dyspozycji tego przepisu w postaci niedopuszczalności skargi kasacyjnej nie kwalifikuje się ona do merytorycznego rozpoznania i podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe Sąd postanowił jak w sentencji.