Uzasadnienie
Pismem z... maja 2010 r. L. Z. (zwany dalej: skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wniosek ten został rozpoznany postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 lipca 2010 r. którym odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, iż przedmiotowy wniosek został złożony po zakończeniu postępowania sądowego w sprawie, co uzasadnia jego niedopuszczalność.
Następnie... lipca 2010 r., skarżący wniósł pismo, w którym wyjaśnił, iż cyt. "...".
Mając na uwadze treść pisma skarżącego oraz datę jego wniesienia należało je uznać jako sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z 7 lipca 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1789/09.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.] – dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wykładnia celowościowa powołanego przepisu oznacza, iż w trakcie postępowania sądowego wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony przez skarżącego tylko do czasu jego prawomocnego zakończenia.
Z akt sprawy wynika, iż postanowieniem z 20 stycznia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącego na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego, które to postanowienie od... marca 2010 r. stało się prawomocne i jednocześnie zakończyło postępowanie w sprawie.
Złożony zatem przez skarżącego... maja 2010 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy, w myśl w/w art. 243 § 1 p.p.s.a., jest w sprawie niedopuszczalny i podlega oddaleniu bez konieczności dokonywania oceny oświadczeń skarżącego dotyczących jego stanu majątkowego.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 243 § 1 w zw. z art. 260 p.p.s.a, Sąd postanowił jak w sentencji.