Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 19 kwietnia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1802/09

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.)
- Sylwia Wojtkowska-Just protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2010 r. sprawę
Sprawa
ze skargi S.G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony

Sentencja

  1. 1. uchyla zaskarżoną decyzję,
  2. 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz S.G. tytułem kosztów postępowania sądowego 557 zł (pięćset pięćdziesiąt siedem złotych);

Uzasadnienie

Wojewoda [...] decyzją z [...] lutego 2009r. wydaną w trybie art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 53 ust. 5 pkt 2 oraz art. 62 ust.1 ustawy z 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r. nr 234, poz. 1694 z późn.zm.) oraz na podstawie art. 21 ustawy z 24 maja 2007r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2007r. nr 120, poz. 818) oraz art. 23 ustawy z 24 października 2008r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008r. nr 216, poz. 1367) oraz art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn.zm. zwany dalej kpa) odmówił S. G., obywatelce A. udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP.

Organ I instancji wskazał, iż cudzoziemka wystąpiła z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP w dniu [...] lipca 2007r., ze względu na pobyt z mężem.

Wojewoda [...] podał, iż pobyt wnioskodawczyni jest integralnie związany z pobytem jej męża R. G., któremu Wojewoda [...] decyzją z [...] lutego 2009r. odmówił udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. Jak wskazał organ rozpatrujący sprawę, stosownie do treści art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach w brzmieniu obowiązującym do 20 lipca 2007r., cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów określonych w art. 53 cytowanej ustawy.

Cudzoziemka nie zgodziła się z rozstrzygnięciem przyjętym przez Wojewodę [...] i wniosła odwołanie od decyzji z [...] lutego 2009r., domagając się jej uchylenia w całości. Autorka skargi podkreśliła, iż jedynym powodem odmowy udzielenia jej zezwolenia była odmowna decyzja skierowana w stosunku do jej męża. Posiada też, jak podała uzasadnione obawy, że organ podejmował decyzję w jej sprawie, jeszcze przed wydaniem decyzji w sprawie męża. Wnosząca odwołanie cudzoziemka wniosła ponadto o zawieszenie postępowania w jej sprawie do czasu wydania ostatecznej decyzji w sprawie męża.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, decyzją z [...] sierpnia 2009r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców (w skrócie: Szef Urzędu) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy pokrótce przedstawił ustalony w sprawie stan faktyczny i stanowisko przyjęte przez organ I instancji. Podkreślił, iż pobyt cudzoziemki jest integralnie związany z pobytem na terytorium RP jej męża, zatem zasadne jest rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy w analogiczny sposób. Wniosek o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu wydania ostatecznej prawomocnej decyzji w sprawie męża, zdaniem Szefa Urzędu nie jest zasadny, a rozstrzygnięcie dotyczące S. G. zostało wydane po wydaniu ostatecznej decyzji w sprawie jej męża czyli zgodnie z żądaniem zawartym przez nią w odwołaniu.

Organ II instancji wskazał, iż odstąpił od badania, czy cudzoziemka spełnia przesłanki określone w art. 53 ust. 7 ustawy o cudzoziemcach, gdyż ustalenia te nie miałyby wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, a prowadziłby do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania administracyjnego.

Decyzja Szefa Urzędu z [...] sierpnia 2009r., stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której cudzoziemka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

  1. - obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 53 ust. 1 pkt 1, 7, 8 i 9 ustawy o cudzoziemcach, przez ich niezastosowanie i odmowę wydania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony mimo, że skarżąca i jej mąż przebywają na terytorium RP od ponad 5 lat łącznie z dziećmi, które urodziły się w Polsce oraz mają środki na pobyt w Polsce oraz oświadczenie pracodawcy o zamiarze zatrudnienia jej męża,
  2. - obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 53 ust. 5 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, przez przyjęcie, iż na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej nie ma wpływu fakt, że syn A. G. jest chory, a jego leczenie wymaga pobytu w Polsce dłuższego niż 3 miesiące,
  3. - obrazę przepisów postępowania administracyjnego przez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności dla rozstrzygnięcia i dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Autorka skargi podkreśliła, iż dzieci posługują się swobodnie językiem polskim i uważają Polskę za swój rodzinny kraj. Ponadto choroba syna A. uniemożliwia mu podróż do kraju pochodzenia, zmiana klimatu a także przerwa w podjętym leczeniu nie będzie sprzyjać poprawie zdrowia dziecka. Wnosząca skargę podkreśliła, iż jako rodzina od kilku lat zabiegają o zalegalizowanie ich pobytu na terytorium RP, gdy mąż miał uregulowaną kwestię pobytu odmówiono zgody na zatrudnienie, a teraz mają do czynienia z sytuacją odwrotną. Cudzoziemka wskazała, iż jako rodzina posiadają stabilne i regularne środki na swoje utrzymanie, pochodzące ze sprzedaży domu w A. i wynajmu należącego do niej domu, także znajdującego się w A. (obecnie dochód z wynajmu wynosi [...] miesięcznie).

W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie pełnomocnik Szefa Urzędu podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

S. G. jest żoną R. G. i jej pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest ściśle związany z jego pobytem, co trafnie przyjęły organy administracyjne. Jest to wynikiem tego, że sama strona wniosek o zezwolenie na pobyt na terytorium RP uzasadniała faktem zamieszkiwania w Polsce męża i dzieci, zaś w toku sprawy jako dalsze uzasadnienie wniosku również powoływała fakty dotyczące męża i dzieci szczególnie syna A. Jeśli chodzi o męża strony Sądowi z urzędu jest wiadomo, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 19 kwietnia 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1801/09 uchylił decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców dotyczącą R. G., co powoduje, że jego sprawa będzie ponownie badana zgodnie z wytycznymi Sądu w zakresie wniosku o zezwolenie na zamieszkanie. Okoliczność ta rodzi konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy pobytu na terytorium RP również S. G., przy czym jej sprawa - po ustaleniu czy mąż strony, jak również i ona sama - posiada stabilne i regularne źródło utrzymania, powinna być zbadana w kontekście spełnienia przesłanki z art. 53 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 54 ustawy o cudzoziemcach z 13 czerwca 2003 r. Należy przy tym zaznaczyć, że bez znaczenia dla sprawy pozostaje podnoszona przez cudzoziemkę kwestia integracji jej samej i dzieci ze społeczeństwem polskim, ich osiągnięcia w nauce, czy fakt, że dzieci nie władają językiem o. Te okoliczności mimo, że istotne z punktu widzenia cudzoziemki nie stanowią bowiem przesłanek, które mogą przemawiać za uwzględnieniem jej wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie.

Mając powyższe fakty na uwadze i uznając - o czym była mowa wyżej - że brak dostatecznych ustaleń w zakresie spełnienia przez stronę wymogów ustawy mogło mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c uwzględnił skargę. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ustawy o p.p.s.a.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 11 stycznia 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.