Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 kwietnia 2012r. uzupełnionym w dniu 28 maja 2012r. (daty nadania w placówce pocztowej) H. M. D. (dalej: skarżący) złożył wniosek o wyłączenie z postępowania sędziów WSA w Warszawie "z powodu matactwa".
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2012r. skarżący został poinformowany, iż obowiązujące przepisy nie przewidują wyłączenia sądu jako całości. Przepisy przewidują natomiast możliwość wyłączenia poszczególnych sędziów. W związku z tym skarżący został wezwany do wskazania z imienia i nazwiska sędziego, co do którego wnosi o wyłączenie oraz do uprawdopodobnienia okoliczności świadczących, że między skarżącym a konkretnymi sędziami zachodzą przyczyny wyłączenia – w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z 27 czerwca 2012r. (data nadania w placówce pocztowej) wskazał, iż wnosi o wyłączenie sędziego WSA Ireny Jakubiec-Kudiury.
Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura złożyła oświadczenie, iż nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w sprawie ze skargi H. M. D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Na wstępnie podkreślenia wymaga, że Sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniejszych związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych, sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy.
Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. Nr 270, dalej: p.p.s.a), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a. dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Paragraf 2 powyższego przepisu przewiduje, iż powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli, natomiast stosownie do § 3 tego przepisu sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi.
W myśl art. 19 ustawy p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia zatem przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie z naruszeniem przepisów postępowania, zwłaszcza nieobiektywnie. Strona może zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Ocena bowiem pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej.
W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności oraz oświadczenie złożone przez sędziego WSA Irenę Jakubiec-Kudiurę nie wskazują na istnienie jakiejkolwiek przesłanki wyłączenia sędziego zarówno z art. 18 jak i z art. 19 ustawy p.p.s.a. i z tych względów na podstawie przepisu art. 22 §1 i §2 ustawy p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.