Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2011 r. skarżący E.L., J.L. i J.L. zostali wezwani do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 29 maja 2011 r. przez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem.
Wezwania zostały doręczone w dniu 5 lipca 2011 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 340-342 akt sądowych).
Do dnia dzisiejszego skarżący nie uzupełnili przedmiotowego zażalenia, nadesłali natomiast pismo, w którym wskazali, iż wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia jest bezcelowe i niepotrzebne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
- 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu,
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61,
- 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania,
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku,
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa,
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego,
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej,
- 8) odrzucenie zażalenia,
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej,
- 10) ukaranie grzywną.
Zgodnie z przepisem art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV zatytułowanego środki odwoławcze (art. 173-197 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie skarżących zostało złożone na zarządzenie, na które ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia. Przedmiotem zażalenia nie może być bowiem każde zarządzenie, ale tylko takie, które zostało wyraźnie wskazane przez ustawodawcę.
W konsekwencji zażalenie na zarządzenie z dnia 28 czerwca 2011 r. – dotyczące wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia – jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.