Uzasadnienie
Skarżąca złożyła - na urzędowym formularzu PPF - wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, adwokata.
W uzasadnieniu oświadczyła, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, nie posiadają żadnych nieruchomości ani przedmiotów wartościowych, utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej kwocie 2395,22 zł. Ponadto oświadczyła, iż od 1 kwietnia 2014 r. działalność a[...] została zawieszona, a wszyscy pracownicy zwolnieni.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż wniosek skarżącej nie jest zasadny w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżąca została już zwolniona od ich ponoszenia mocą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 lutego 2014 r., które nie zostało uchylone ani zmienione. W tej sytuacji, skarżąca nie ma obowiązku uiszczania dalszych kosztów sądowych, a zatem jej wniosek w tym zakresie, jest bezprzedmiotowy.
Odnosząc się natomiast do wniosku o ustanowienie pomocy prawnej z urzędu zauważyć należy, iż zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że omawiana instytucja, powinna być stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną.
Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone. W innej sytuacji strona powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli posiada jakiekolwiek środki majątkowe.
W tym miejscu wskazać należy, iż sytuacja majątkowa Skarżącej była już przedmiotem wnikliwej analizy Sądu, w wyniku której stwierdzono, iż jest ona na tyle trudna, iż uzasadnia umożliwienie stronie obrony swoich praw przed sądem bez ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. Na obecnym etapie postępowania, gdzie w myśl art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego ponownie zbadano zasadność wniosku skarżącej w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy również w zakresie ustanowienia adwokata.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.