Uzasadnienie
Pismem z [...] stycznia 2009r. [...] Oddział Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. odmówił skarżącemu przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja Gospodarstw Rolnych" z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja Gospodarstw Rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 193, poz. 1397 ze zm.).
Pismem z [...] lutego 2009r. (data złożenia 9 lutego 2009r.), skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, którym według wnioskodawcy powyższe rozstrzygnięcie było dotknięte.
W następstwie powyższego wezwania pismem z [...] sierpnia 2009r., Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała skarżącego o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Na ww. pismo producent rolny złożył, za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Postanowieniem z 3 marca 2010r. sygn. akt: V SA/Wa 1689/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. O. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] sierpnia 2009r., z uwagi na fakt, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z [...] stycznia 2009r., informujące producenta o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy.
W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w dniu 12 maja 2011r. sygn. akt: II GSK 533/10.
Pismem z [...] maja 2011r. (data nadania 19 maja 2011r.) skarżący reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego L. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo [...] Oddziału ARiMR w C. z [...] stycznia 2009r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku jego autor wskazał, że pouczenie, które zawierało pismo z [...] sierpnia 2009r. wprowadziło w błąd skarżącego, który nie miał możliwości wniesienia skargi na pismo z [...] stycznia 2009r. aż do dnia 12 maja 2011r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przekazał skargę wraz z wnioskiem do [...] Oddziału ARiMR w C., z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie. Organ stwierdził brak podstaw do zmiany dotychczas prezentowanego stanowiska w sprawie, które zawarł w piśmie z [...] stycznia 2009r.
Postanowieniem z 5 września 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do tut. Sądu.
Zarządzeniem z 9 listopada 2011r. (pismem wysłanym w dniu 10 listopada 2011r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał skargę wraz z wnioskiem do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wzywając do zajęcia stanowiska w sprawie.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik ARiMR wniósł o odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a w konsekwencji o odrzucenie skargi.
Postanowieniem z 25 stycznia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, z uwagi na fakt, że wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi został złożony po upływie terminu do jego wniesienia.
Po rozpoznaniu zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 kwietnia 2012r. sygn. akt: II GZ 146/12 uchylił zaskarżone postanowienie. W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że sąd pierwszej instancji naruszył treść art. 87 § 1 p.ps.a. Przy ponownym rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi sąd został zobligowany do ustosunkowania się do wskazywanych przez skarżącego okoliczności uprawdopodobniających w jego ocenie brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia łącznie przesłanek wymienionych w art. 87 p.p.s.a.
Zgodnie z wskazanym przepisem wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dokonaniem czynności, której strona nie dokonała w terminie. Ponadto we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, które to okoliczności stanowią zasadniczą przesłankę przywrócenia terminu.
Stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki:
- 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi;
- 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy;
- 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin.
Brak choćby jednej z powyżej wymienionych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Zatem, brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać czynności w terminie. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że niezłożenie w terminie skargi spowodowane było błędnym pouczeniem zawartym w zaskarżonym piśmie. Analiza akt sprawy, w ocenie Sądu, dowodzi, że ten zarzut znajduje swoje potwierdzenie. W piśmie z [...] stycznia 2009r. skarżący otrzymał pouczenie jedynie o możliwości złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Biorąc zatem pod uwagę powyższe okoliczności, uznać należało, iż brak winy w uchybieniu terminu został przez stronę skarżącą w wystarczający sposób uprawdopodobniony.
Jednocześnie spełnione zostały dwie pozostałe przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżący złożył wniosek w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a., co jednoznacznie podkreślił NSA w swoim postanowieniu z 26 kwietnia 2012r. sygn. akt: II GZ 146/12.
W związku z powyższym, zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.