Uzasadnienie
L. P. i E. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. Sąd uznał, że E. P. nie posiada legitymacji skargowej w niniejszej sprawie i odrzucił jego skargę postanowieniem z dnia 6 lutego 2018 r. wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a.").
W dniu 23 marca 2018 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna L. P. od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie natomiast z art. 175 § 2 powołanej ustawy, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządził sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Z kolei art. 175 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami) lub przez rzecznika patentowego (w sprawach własności przemysłowej).
Sąd stwierdza, że skarga kasacyjna L. P.z dnia 9 marca 2018 r. nie spełnia wymogu określonego w art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. Nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, bowiem podpisała ją L. P., nieposiadająca uprawnień adwokata ani radcy prawnego. Sprawa nie dotyczy egzekucji obowiązków podatkowych i celnych ani własności przemysłowej, więc skargi kasacyjnej nie mógł sporządzić doradca podatkowy ani rzecznik patentowy. Skarżąca nie należy również do kręgu podmiotów, wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a., do których obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się. Okoliczność taka nie wynika też z akt sprawy.
W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzenie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.