Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 16 września 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2202/16

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Michał Sowiński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -

Uzasadnienie

K. S., w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] maja 2016r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w wys. 60.000 zł, zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na zasadzie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że nie zachodzą przesłanki negatywne wymienione w art. 62 § 2 pkt 1 p.p.s.a., stojące na przeszkodzie uwzględnieniu wniosku, nie istnieje jakikolwiek przepis wyłączający wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Autor skargi wskazał, że zasadność wniosku wynika z okoliczności przedstawionych w treści skargi, a w szczególności powołał się na brak jednolitego stanowiska Służby Celnej, co do charakteru gier na urządzeniu, różną praktykę organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz wątpliwości co do waloru dowodowego opinii biegłego i braku jego kompetencji do rozstrzygania w sprawie w miejsce specjalisty z jednostki badającej.

Ponadto skarżący, jak wskazał dostrzega podobieństwo niniejszej sprawy do spraw rozpatrywanych przed WSA w Poznaniu i zaznaczył, że na jedenastu rozprawach w okresie od 19 grudnia 2012 r. do 19 grudnia 2013 r. Sąd orzekł o zasadności skargi oraz uchylił decyzje obu organów.

Tym samym zdaniem wnioskodawcy stało się zasadne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołał się na postanowienia wydane przez sądy administracyjne, którymi wstrzymano wykonanie decyzji, w tożsamych przedmiotowo sprawach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że Sąd rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi jest zatem na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku niedopuszczalne.

Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący na poparcie swojego wniosku przedstawił swoje wątpliwości dotyczące praktyki organów celnych i wykorzystywania dla celów dowodowych opinii biegłego zamiast specjalisty z jednostki badającej. W dalszej części uzasadnienia wniosku jego autor wskazał na inne podjęte przez Sąd rozstrzygnięcia (głównie dotyczące spółki "H." sp. z o.o. w W.), które jednak nie odnoszą się do sytuacji, w jakiej znajduje się skarżący.

Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.).

Skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (zob. postanowienie NSA z 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 595/10). Sąd rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania.

W ocenie Sądu zabrakło spójnej argumentacji popartej dowodami w postaci dokumentów odzwierciedlających sytuację majątkową skarżącego tj. wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, deklaracji PIT czy tez informacji dotyczących obciążeń finansowych itp.

Brak jest informacji dotyczącej realnego zagrożenia jakie może spowodować wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] maja 2016r. dotyczące wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Innymi słowy, strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych konkretnych okoliczności.

Strona wnioskująca o zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, powinna tak przedstawić swoją argumentację i załączyć dokumenty tak by Sąd mógł na tej podstawie zweryfikować, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 20 października 2017 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.