Uzasadnienie
W dniu 19 sierpnia 2013 r. (data nadania pocztowego) E. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] dotyczącą ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi albowiem skarga na ww. decyzję była już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt VSA/WA 117/12 odrzucił ją jako niedopuszczalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a.sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osadzona. Orzeczenie o odrzuceniu skargi nie pozwala na przyjęcie, że sprawa została już osadzona, albowiem orzeczenie takie oznacza jedynie, iż sąd sprawy nie rozpoznawał z powodu niedopuszczalności skargi (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2008 r. sygn. akt II FZ 117/08, postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2009 r. sygn. akt II OZ 589/09).
W niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu z powodu jej niedopuszczalności.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na podstawie art. 52 § 1 ww. ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuacje, iż stronie nie przysługuje, żaden środek zaskarżenia, który służył skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Z powyższego wynika, ze skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ I instancji.
W przedmiotowej sprawie Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Skarżący od powyższej decyzji wniósł wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Organ pouczył skarżącego, iż od ww. decyzji może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Pomimo takiego pouczenia skarżący wniósł skargę na decyzję z [...] grudnia 2010 r. nr [...], która jest decyzją I instancyjną, a od takiej decyzji skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
W związku z powyższym należy stwierdzić, iż wniesienie skargi na decyzję I instancji jest niedopuszczalne.
Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.).