Uzasadnienie
W dniu 19 sierpnia 2013 r. (data nadania pocztowego) E. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2011 r. nr [...] dotyczącą ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi albowiem skarga na ww. decyzję była już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt VSA/WA 1179/13 odrzucił ją jako wniesioną po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osadzona. Orzeczenie o odrzuceniu skargi nie pozwala na przyjęcie, że sprawa została już osadzona, albowiem orzeczenie takie oznacza jedynie, iż sąd sprawy nie rozpoznawał z powodu wniesienia jej po terminie (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2008 r. sygn. akt II FZ 117/08, postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2009 r. sygn. akt II OZ 589/09).
W niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu z powodu wniesienia jej po terminie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zaskarżona decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2011 r. została doręczona Skarżącemu w dniu [...] listopada 2011 r. – (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych), natomiast skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 19 sierpnia 2013 r. r., czyli po upływie omówionego terminu.
W tej sytuacji i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.