Uzasadnienie
Pismem z dnia...grudnia 2007r. skarżący H. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia... listopada 2007r. W skardze zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wyjaśnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do tego, że jego żona wraz z trójką małoletnich dzieci pozostanie bez wsparcia finansowego, a dzieci dodatkowo bez opieki ojca. Podkreślił również niesprawiedliwość wydanych decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. - "po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004r. Sygn. akt GZ 138/04).
Stwierdzić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Jak wynika z treści przepisu, Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym po stronie skarżącego leży obowiązek wykazania przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji.
Wprawdzie skarżący powołał w skardze okoliczności uzasadniającego jego zdaniem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże Sąd powyższej argumentacji nie podziela. Jak wynika z akt niniejszej sprawy przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnienia jakim jest zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony. Nie wynika z niej jednak obowiązek natychmiastowego opuszczenia przez skarżącego terytorium Polski. Zdaniem Sądu cudzoziemiec w ramach nowego postępowania może ubiegać się o udzielenie kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, w oparciu się o przesłankę ewentualnego wykonywania pracy u innego pracodawcy, czy też inne okoliczności, zaś sama obawa, że w przyszłości mogą zostać podjęte akty administracyjne, które mogą doprowadzić do wydalenia skarżącego z terytorium RP, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji.
W konsekwencji należy – zdaniem Sądu – przyjąć, iż nie zachodzą w sprawie przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 ustawy procesowej, w związku z czym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.