Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia... lutego 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek H. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując m.in., że cudzoziemiec w ramach nowego postępowania może ubiegać się o udzielenie kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Pismem z dnia... marca 2008r. skarżący H. S. wniósł na powyższe postanowienie Sądu zażalenie wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez jego uchylenie w całości i orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia wyjaśnił, że Wojewoda P. domaga się od niego przedłożenia aktualnego zezwolenia na pobyt na terytorium RP i jednocześnie stwierdza, że przebywa on nielegalnie.
Podkreślił również, że przy tego rodzaju działaniach administracji najbardziej ucierpią jego dzieci, które Polskę traktują jako kraj rodzinny, gdzie się kształcą i wychowują.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Dokonując autokontroli zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, że złożone zażalenie jest oczywiście uzasadnione i złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji będzie rozpoznany na nowo.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane i nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i czyniły wstrzymanie wykonania uzasadnionym.
W ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego w zażaleniu okoliczności dodatkowo uzasadniające wniosek pozwalają na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skutkiem bowiem wydania przez Wojewodę P. decyzji z dnia....09.2007r. o cofnięciu H. S. zezwolenia na zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas oznaczony jest wypełnienie przez skarżącego przesłanki obligującej organ administracji do wydania w oparciu o przepis art. 88 ustawy o cudzoziemcach z dnia 13 czerwca 2003 r. (Dz. U. Nr 234, poz. 1694 z późn. zm.) decyzji o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m.in. z uwagi na przebywanie na terytorium Polski bez wymaganego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
Tym samym, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawi go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawi, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Sąd podziela w tej kwestii pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w orzeczeniu z dnia 14 grudnia 2005r., sygn. akt II OZ 1330/05.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.