Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy T. S.(dalej: "skarżąca") wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wskazała przyczynę wniesienia skargi do Sądu na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz wyjaśniła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe oraz nie posiada środków na uiszczenie opłat sądowych. Opisując koszty utrzymania wskazała opłaty za gaz (42 zł), światło (62 zł), telefon (25 zł). Zaznaczyła, że nie posiada środków na opłacenie czynszu (628 zł) oraz zakup leków (250 zł). Oświadczyła, że podstawę jej utrzymania stanowi renta inwalidzka w wysokości 1000 zł (brutto), pomniejszana o zajęcie komornicze w wysokości 260 zł. Do majątku zaliczyła jedynie mieszkanie. Innych składników majątku skarżąca nie wskazała.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Biorąc pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożone w tym formularzu oświadczenia, uznać należy, że w sprawie zachodzą przesłanki do udzielania skarżącej prawa pomocy, zgodnie z jego żądaniem. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia trudna sytuacja w jakiej się skarżąca znajduje. Podstawę jej utrzymania stanowi renta inwalidzka w kwocie brutto 1000 zł, pomniejszana o zajęcie komornicze. Skarżący nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych oraz nieruchomości (oprócz mieszkania).
Z tych względów oraz kierując się zapewnieniem skarżącej prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział adwokata w sprawie jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.