Uzasadnienie
Przedmiotem skargi [...] Sp. z o.o. w W. jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z dnia [...].07.2016 r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. z dnia [...] marca 2016 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW). Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym:
W dniu [...] maja 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. wpłynął wniosek [...] Sp. o. o. o przyznanie płatności na rok 2014. Na mocy decyzji Nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. przyznano [...] Sp. o. o. płatności w wysokości [...]zł z tytułu ONW - Nizinne strefa I za powierzchnię [...]ha. Płatności przyznane ww. decyzją zostały w dniu [...] stycznia 2015 r. przekazane na rachunek bankowy strony podany we wniosku o wpis do ewidencji producentów.
W wyniku rozpatrzenia odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wydał w dniu [...] kwietnia 2015 r. decyzję Nr [...] o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W konsekwencji powyższego, w dniu [...] maja 2015 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. wydał decyzję Nr [...], którą odmówił przyznania spółce płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014. Jak wynika z uzasadnienia ww. decyzji, w doszło do stworzenia sztucznych warunków wymaganych do otrzymania płatności w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia. Z uwagi na powyższe, w oparciu o przepis art. 4 ust. 3 i 8 rozporządzenia Komisji WE nr 65/2011, odmówiono wnioskodawcy przyznania płatności za rok 2014. [...] Sp. z o. o., złożyła odwołanie od ww. decyzji, w wyniku rozpatrzenia którego Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Od powyższej decyzji Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 24 stycznia 2017 r. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 4795/15 oddalił skargę.
Spółka nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem złożyła skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie o sygn. akt I GSK 1500/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. zawiadomieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu ONW przyznanych [...] Sp. z o. o. decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r.
Następnie w dniu [...] marca 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. wydał decyzję Nr [...] o ustaleniu [...] Sp. z o. o. kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW), ustalając do zwrotu kwotę płatności w wysokości [...]zł.
Po rozpoznaniu odwołania [...], Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR opisaną wyżej decyzją utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazano, że płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2014, przyznane [...] Sp. z o. o. decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w wysokości [...]zł zostały w dniu [...] stycznia 2015 r. przekazane na rachunek bankowy wskazany przez spółkę we wniosku o wpis do ewidencji producentów. Jednakże w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy przyznania [...] Sp. z o. o. przedmiotowych płatności, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. wydał w dniu [...] maja 2015 r. decyzję Nr [...], w której odmówił przyznania spółce płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2014. Jest to decyzja ostateczna w sprawie.
Powyższe oznacza, iż kwota płatności przekazana na rachunek strony w dniu [...] stycznia 2015 r. na mocy pierwotnej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. stanowi płatności pobrane nienależnie i wynosi [...]zł.
Następnie organ odniósł się do kwestii odstąpienia od ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności i zauważył, iż zgodnie z art. 28a ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 173), w przypadku określonym w art. 33 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz. Urz. UE L 209 z 11.08.2005, str. 1, z późn. zm.) organ, o którym mowa w art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1438 ze zm.), odstępuje od ustalenia kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności z tytułu pomocy, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jeżeli kwota, o której mowa w art. 5a rozporządzenia Komisji Europejskiej (WE) nr 885/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w zakresie akredytacji agencji płatniczych i innych jednostek, jak również rozliczenia rachunków EFRG i EFRROW (Dz. Urz.
UE L 171 z 23.06.2006, str. 90, z późn. zm.), nie jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość 100 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 883/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w odniesieniu do prowadzenia kont przez agencje płatnicze, deklaracji wydatków i dochodów oraz warunków zwrotu wydatków w ramach EFRG i EFRROW (Dz. Urz. UE L 171 z 23.06.2006, str. 1, z późn. zm.), który stanowi, iż w odniesieniu do operacji, dla których nie jest określony termin operacyjny w sektorowych przepisach rolnych, stosowany kurs wymiany walut jest przedostatnim kursem wymiany walut ustanowionym przez Europejski Bank Centralny przed miesiącem, w odniesieniu do którego wydatki i dochody przeznaczone na określony cel zostają zadeklarowane.
. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że nie zachodzą też żadne przesłanki do odstąpienia od odzyskiwania określone w art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.
Zdaniem Dyrektora nie zachodzi też żaden z przypadków wykluczających obowiązek zwrotu nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności, określone w art. 5 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L Nr 25, str. 8 z 28.1.2011 z późn. zm.).
Stwierdził, że w sprawie nienależnie pobrane płatności powstały z przyczyn leżących po stronie beneficjenta, który podał nierzetelne dane we wniosku o przyznanie płatności.
Od powyższej decyzji [...] Spółka z o.o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagała się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. Decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego tj.:
art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267 j.t. - dalej jako k.p.a.), poprzez wydanie decyzji w okolicznościach jej nieważności, tj. bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem przepisów postępowania.
art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w postępowaniu, w którym Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. decyzją ostateczną zakończył postępowanie w sprawie.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ I instancji w dniu [...] marca 2016 r. wydał decyzję o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW). Decyzja ta została zaskarżona odwołaniem złożonym przez Skarżącą. Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, wydając zaskarżoną niniejszą skargą decyzję.
Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. umorzył postępowanie o ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na czarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW). Pomimo że postępowanie w powyższym zakresie zakończyło się, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. w dniu [...] lipca 2016 r. wydał decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy uprzednio zaskarżonej decyzji organu I instancji o ustaleniu kwot nienależnie pobranych płatności.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. nr 2019 r., poz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 1295 ze zm., dalej p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.
W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji organu stanowił art. 29 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz.U. 2019.1505). Zgodnie z ust. 1 tego przepisu ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych:
- 1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej;
- 2) krajowych, przeznaczonych na:
- a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej,
- b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej - następuje w drodze decyzji administracyjnej.
Według art. 29 ust. 2 ustawy o Agencji, właściwym w sprawie ustalania kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych w decyzji, o której mowa w ust. 1, jest organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust.
- 1. W tym przypadku jest to Kierownik Biura Powiatowego ARiMR.
Wskazać należy, że nienależną płatnością jest wypłacona rolnikowi przez organ administracji kwota nienależnie pobranych środków publicznych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej i krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, jako świadczenie dokonane przez organ administracji publicznej na rzecz rolnika, które przestało być należnym na skutek wygaśnięcia obowiązku jego wypłacenia z powodu późniejszego zaistnienia okoliczności przewidzianych w przepisach regulujących pomoc finansową.
Przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji na podstawie ww. przepisu jest zatem ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. W przedmiotowym postępowaniu organy administracji nie dokonują już ponownej oceny podstaw do przyznania płatności na rzecz beneficjenta. Postępowanie w zakresie przyznania płatności jest bowiem postępowaniem odrębnym, opartym na samodzielnych przesłankach faktycznych i prawnych.
Należy zwrócić uwagę na to, że skarżąca spółka na podstawie decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r. otrzymała płatności ONW na rok 2014. Następnie, w wyniku uchylenia decyzji przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji, płatność została odmówiona. Jak wskazano wyżej rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest prawomocne. Wypłacone w dniu [...] stycznia 2015 r. środki w kwocie [...]zł stały się środkami nienależnymi, które podlegają zwrotowi na podstawie wyżej przytoczonego przepisu.
Zdaniem Sądu w zaskarżonej decyzji prawidłowo dokonano analizy art. 5 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011, w którym przewidziana została możliwość wyłączenia obowiązku zwrotu nienależnej płatności. Obowiązek zwrotu nienależnej płatności, o jakiej mowa w ust. 1 tego artykułu, nie ma zastosowania jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez beneficjenta w zwykłych okolicznościach. Jednak w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego istotnych dla obliczania przedmiotowej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli decyzja o odzyskaniu nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od dokonania płatności. Z sytuacją taką nie mieliśmy do czynienia w rozstrzyganej sprawie.
Ww. płatność stała się płatnością nienależną w wyniku ujawnienia, że Spółka stworzyła sztuczne warunki do uzyskania płatności. Płatność została przyznana i wypłacona na podstawie danych zawartych we wniosku, za prawidłowość których odpowiada osoba go składająca. Właściwe także orzekające w sprawie organy oceniły, iż w sprawie nie wystąpiły przesłanki do odstąpienia od ustalenia należności oraz zwrotu należności. W sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że kwota nienależnie pobranych płatności ONW za 2014 wyniosła [...]zł i przekraczała kwotę stanowiącą równowartość 100 euro, przeliczoną na złote według kursu euro, ustalonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia 883/2006.
Organ prawidłowo też ustalił, że nie doszło do przedawnienia obowiązku zwrotu. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) Nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. UE Nr L 312, s. 1 z 23.12.1995 r. z późn. zm.) okres przedawnienia do ustalenia obowiązku zwrotu dla płatności pobranych nienależnie finansowanych w całości lub części ze środków unijnych wynosi 4 lata od czasu dopuszczenia się nieprawidłowości, najpóźniej 8 lat od czasu dopuszczenia się nieprawidłowości, w przypadku przerwania okresu przedawnienia, a w przypadku programów wieloletnich okres przedawnienia w każdym przypadku ulega przedłużeniu do momentu ostatecznego zakończenia programu.
Za datę dopuszczenia się nieprawidłowości w niniejszej sprawie należy uznać dzień [...] maja 2014 r., tj. dzień złożenia wniosku będącego następstwem stworzenia przez podmiot sztucznych warunków wymaganych do otrzymania płatności w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia. Tym samym w realiach niniejszej sprawy nastąpiło przerwanie biegu terminu przedawnienia, gdyż przed upływem 4 lat od czasu dopuszczenia się nieprawidłowości, tj. w dniu [...] marca 2016 r. reprezentantowi spółki doręczono decyzję Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW).
W konkluzji stwierdzić należy, że kwota płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2014 w wysokości [...] zł jest płatnością nienależną, jednak nie zachodzą negatywne przesłanki obowiązku zwrotu tej płatności, o których mowa w art. 5 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 oraz art. 3 ust. 1, w zw. z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) Nr 2988/95. Dlatego też Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. zasadnie ustalił [...] Sp. z o. o. kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2014 w wysokości [...] zł zaś Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji prawidłowo utrzymał tę decyzję w mocy.
Za niezasadne należy uznać zarzuty zawarte w skardze. W sprawie nie doszło do wydania decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Decyzja nr [...] z dnia [...].06.2016 r. o umorzeniu w całości postępowania z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) dotyczy umorzenia postępowania wszczętego z urzędu zawiadomieniem nr [...] z dnia [...].11.2015 r. (k 144 akt adm.). Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji postępowanie zakończone jej wydaniem zostało wszczęte zawiadomieniem nr [...] z [...].12.2015 r. (k 148 akt adm.). Jak wynika z akt, w tym decyzji o umorzeniu postępowania z [...].06.2016 r., powodem wysłania kolejnego zawiadomienia była pomyłka w numerze decyzji z [...].01.2015 r. o przyznaniu płatności.
Niezależnie od prawidłowości takiego postępowania organu (w ocenie Sądu pismo o wszczęciu postępowania zawierające błędny numer decyzji powinno być skorygowane w drodze pisma zawierającego sprostowanie błędu, a datą wszczęcia postępowania byłaby data doręczenia tego drugiego pisma), to należy zauważyć, że omawiana decyzja, niezależnie od jej prawidłowości, nie może mieć wpływu na ocenę prawidłowości czy legalności badanej decyzji. Decyzja ta bowiem została wydana już po wydaniu decyzji o ustaleniu nienależnie pobranych płatności, nie dotyczy rozstrzygnięcia merytorycznego, ale rozstrzyga o zakończeniu postępowania, które zostało wszczęte zawiadomieniem z [...].11.2015r.
Niezależnie jednak od powyżej wyrażonego poglądu Sądu, który może być zwalczany, gdyż w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego brak jest przepisów dot. sprostowania oczywistych omyłek w innych dokumentach niż orzeczenia, to należy zgodzić się z organem, że realiach niniejszej sprawy nie można uznać, iż postępowanie administracyjne zakończone decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności ONW oraz postępowanie zakończone decyzją Nr [...]z dnia [...] czerwca 2016 r. umorzeniu w całości postępowania narusza zasadę res iudicata. Zgodnie z przyjętym orzecznictwem sądowoadministracyjnym decyzja ostateczna ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą prawną stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami (por. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2010 r., II OSK 931/09, LEX nr 597967). Stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. możliwe jest tylko w przypadku stwierdzenia, że istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwoma decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna.
Obie decyzje muszą dotyczyć tożsamego podmiotu oraz tożsamego przedmiotu sprawy, przy jednoczesnej tożsamości stanu prawnego, jak i faktycznego", O takiej sytuacji nie można mówić w sprawie niniejszej. Decyzją Nr [...]z dnia [...] czerwca 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. [...] z/s w W. umorzył postępowanie w sprawie ustalenia [...] sp. z o. o. kwoty nienależnie pobranych płatności wskazując, iż postępowanie wszczęte w dniu [...] listopada 2015 r. w przedmiocie ustalenia tych płatności powołało numer decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r. o przyznaniu płatności na podstawie której beneficjentowi nie przyznano i nie wypłacono żadnych świadczeń. Tym samym w odniesieniu do wskazanego w tym zawiadomieniu zakresu postępowania nie ma podstaw prawnych do zastosowania art. 29 ustawy o ARiMR.
Nie można więc mówić o funkcjonowaniu w obrocie prawnym dwóch decyzji dotyczących tego samego przedmiotu. Tym samym nie został spełniony warunek dotyczący tożsamości spraw rozstrzygniętych decyzjami z [...].06.2016 r. i [...].03.2016 r.
Z powyższych względów brak podstaw do zakwestionowania prawidłowości wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia przez organ przepisów postępowania, które uzasadniałoby uwzględnienie skargi. W kontekście powyższych przepisów podniesione przez Skarżącą zarzuty nie dają podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Z tych względów, w oparciu o art. 151 p. p. s. a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.