Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy W. A. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada dom o pow. 80 m2 wraz z działką o pow. 23 arów, która nie jest wykorzystywana rolniczo, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż utrzymuje się z renty w wysokości 942 zł, a także zasiłku z pomocy społecznej w wysokości 100 zł, jego dochód jest pomniejszany z tytułu ciążących na Skarżącym świadczeń alimentacyjnych w wysokości 350 zł. W uzasadnieniu przedstawił swoją sytuację życiową i majątkową podnosząc, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych z uwagi na niski dochód w wysokości 592 zł netto miesięcznie.
Nadto wskazał, iż jest osobą chorą, ponosi wydatki na leczenie i rehabilitację, w związku z czym korzysta również z zasiłków z pomocy społecznej. Wnioskodawca przedstawił również swoje wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż skarżący uzyskuje niewielki dochód z tytułu renty, a nadto otrzymuje pomoc społeczną w formie zasiłku celowego. Środki te w całości pożytkuje na niezbędne utrzymanie, a także na leczenie i rehabilitację. Wzięto także pod uwagę, iż nie posiada ruchomości, które mógłby spieniężyć, nie posiada również oszczędności, co przemawia za uznaniem, iż po opłaceniu wydatków niezbędnych dla utrzymania nie pozostają mu wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.