Uzasadnienie
W dniu 6 marca 2017 r. adw. K. A. H. - pełnomocnik ustanowiony z urzędu nadała w urzędzie pocztowym opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 28 listopada 2016 r. Pełnomocnik wniosła również o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że pomoc prawna nie została opłacona ani w całości, ani też w części.
Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje.
Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Obecnie obowiązującym aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie z § 22 tego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Na podstawie § 24 rozporządzenie weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r. Postępowanie przed Sądem I instancji zostało zakończone wyrokiem z dnia 28 listopada 2016 r. W dniu 6 marca 2017 r. pełnomocnik sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku. Wobec tego, stosownie do przepisów przejściowych, w niniejszej sprawie należało ustalić należne adwokatowi wynagrodzenie w oparciu o przepisy rozporządzenia z dnia 18 października 2016 r.
Stosownie do treści § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, a w sprawie innej – 240 zł (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia).
Stosownie do z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia opłata w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty określonej w pierwszej instancji, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie adwokat reprezentowała Skarżącą w postępowaniu w pierwszej instancji i otrzymała z tego tytułu wynagrodzenie (postanowienie z 6 grudnia 2016 r.). Po wydaniu wyroku pełnomocnik nadesłała do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Wobec tego zasądzić należało na jej rzecz wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, tj. w wysokości 120 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy prawnej nie zostały pokryte przez stronę skarżącą – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.