Uzasadnienie
W dniu 26 sierpnia 2008 r. (data nadania w placówce pocztowej) A. i H. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia... lipca 2008 r. nr....
Zaskarżona decyzja została wydana w stosunku do A. P., po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z... maja 2005 r. wydanej w wyniku rozpatrzenia wniosku A. P. z dnia... kwietnia 2007 r. o przyznanie płatności do gruntów rolnych.
Zarządzeniem z... września 2008 r. H. P. została wezwana do wskazania - w terminie siedmiu dni - czy występuje w sprawie jako skarżąca czy też jako pełnomocnik skarżącego A. P., pod rygorem odrzucenia jej skargi.
Wezwanie zostało doręczone H. P. w dniu 23 września 2008 r. (v. zwrotne potwierdzenie odbioru k. 27 akt sądowych). W zakreślonym terminie H. P. nie wykonała wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga H. P. podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z zm) - dalej ustawy p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Powyżej cytowany przepis wymienia dwie kategorie podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi. Uprawnienie takie przysługuje m.in. "każdemu, kto ma w tym interes prawny". Stroną skarżącą w rozumieniu tego przepisu jest więc ten, którego prawa bądź obowiązki są władczo kształtowane zaskarżonym działaniem organu administracji publicznej. Podstawą tych działań mogą być przepisy prawa materialnego, procesowego oraz ustrojowego. O "interesie prawnym" w rozumieniu ww. artykułu należy bowiem mówić wówczas, gdy ma on oparcie w przepisach. Zatem, interes prawny dotyczy szeroko rozumianej sytuacji prawnej podmiotu prawa, wyznaczonej normami prawnymi różnego rodzaju, z których wynikają jego uprawnienia, obowiązki, korzyści czy wolności prawnie chronione.
Nadto, należy podkreślić, że interes prawny jest zarazem kategorią ściśle związaną z przedmiotem postępowania, ze względu na fakt, że dotyczy sfery normatywnej, mającej swoje źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy. Można ująć go też, jako potrzebę ochrony sfery prawnej obywatela wyznaczającą zakres jego działań lub subiektywnie odczuwaną potrzebę utrzymania istniejącego, lub spowodowania takiego stanu rzeczy, jaki dany podmiot uważa za korzystny, przy czym korzyść ta musi mieć swoje źródło w prawie (zob. J. Klimkowicz, Interwencja uboczna według k.p.c., Warszawa 1972, s. 50).
Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, iż H. P. nie była stroną postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem A. P. z... kwietnia 2007 r., a zaskarżona decyzja nie była do niej skierowana. Nadto nie wykazała ona we wniesionej skardze istnienia po jej stronie interesu prawnego związanego z zaskarżoną decyzją. Ponadto, wzywana przez Sąd nie wskazała czy w ogóle jest stroną skarżącą czy może pełnomocnikiem swojego męża A. P. Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż Skarżąca - H. P. nie miała interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, zatem jej skarga z uwagi na treść art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a. jest niedopuszczalna.
Na marginesie zauważyć należy, iż nadal w toku pozostaje sprawa ze skargi A. P., do którego została skierowana zaskarżona decyzja i który na wezwanie Sądu uzupełnił brak formalny skargi poprzez jej osobiste podpisanie.
W tej sytuacji na podstawie art. 58 §1 pkt 6 oraz §3 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.