Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") przyznania prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.
Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy oraz przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Po rozpoznaniu ww. sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza sądowego. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 20 stycznia 2017 r.
Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła sprzeciw od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 14 września 2016 r., w przedmiotowym przypadku znajdują więc zastosowanie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 658). Ustawa nowelizująca te przepisy weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. i zasadniczo zmieniła zasady postępowania w sprawach z zakresu prawa pomocy, w tym również zasady rozpoznawania sprzeciwu od postanowienia referendarza.
Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718, ze zm., dalej: p.p.s.a.), w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego wojewódzkiego sądu administracyjnego o których mowa w art. 258 § 2 pkt. 6-8 stronie przysługuje sprzeciw, który należy wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl zaś z art. 260 § 1 p.p.s.a. sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, rozpoznaje Sąd wydając postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W postępowaniu zainicjowanym sprzeciwem Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).
Powyższe oznacza, że obecnie sąd dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu i wypowiada się o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia lub zarządzenia, a nie jak dotychczas rozpoznaje wniosek o przyznanie prawa pomocy na nowo. Sąd rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza orzeka jako sąd drugiej instancji. Wydane orzeczenie kończy zatem postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy i nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw w trybie art. 259 p.p.s.a. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2017 r., którym utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wniesiony sprzeciw należało uznać zatem za niedopuszczalny, gdyż jego przedmiotem było prawomocne postanowienie Sądu, nie zaś zaskarżalne postanowienie referendarza sądowego.
Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 260 § 2 w zw. z art. 197 § 2 oraz w zw. z art. 178 p.p.s.a. jak w sentencji.