Uzasadnienie
Wyrokiem z 23 listopada 2016r., sygn. akt: V SA/Wa 2829/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając skargę W.S. na rozstrzygnięcie B. (dalej jako "B.") z [...] września 2016r. nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu – stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia B., nadto na rzecz skarżącej zasądził zwrot kosztów postępowania.
Uzasadnienie wyroku zostało sporządzone z urzędu i doręczone stronom. Stronie skarżącej reprezentowanej przez pełnomocnika doręczono wyrok z uzasadnieniem w dniu 9 stycznia 2017r.
Pismem z 16 lutego 2017r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 listopada 2016r. sygn. akt: V SA/Wa 2829/16. Jak wyjaśnił wnosi o rozstrzygnięcie wątpliwości, co do treści powołanego wyroku przez wskazanie, czy użyte w uzasadnieniu wyroku (na stronie 7) określenie "w ponownym postępowaniu B. rozpatrzy wniesiony protest z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w niniejszym wyroku" oznacza, że w ponownym postępowaniu B. przeprowadzi całościową procedurę oceny projektu, czy też wyłącznie rozpatrzy wniesiony w postępowaniu protest.
W uzasadnieniu wniosku jego autor przywołał treść art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej: jako ustawa wdrożeniowa) oraz obszerne fragmenty uzasadnienia wyroku. W ocenie wnioskodawcy uzasadnienie wyroku powinno być rozumiane w ten sposób, że skutkiem przedmiotowego wyroku jest rozpatrzenie sprawy nie tylko w zakresie postępowania odwoławczego ale także "pierwszoinstancyjnego" tj. ponowne dokonanie całościowej oceny projektu. Uważa on, że użyte przez Sąd sformułowania mogą potencjalnie rodzić obawy, że B. przy ponownym rozpatrzeniu sprawy badał będzie wyłącznie wniesiony przez skarżącą protest, złożony w wyniku negatywnej oceny merytorycznej projektu przez B. Pełnomocnik strony skarżącej jest przekonany, że pomimo wadliwego rozstrzygnięcia na etapie oceny projektu (wniosku o dofinansowanie) nie będzie ono podlegało ponownej ocenie przez B. z uwagi na zawężony zakres oceny co do protestu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016r., poz. 718 - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Sąd rozstrzyga wątpliwości co do treści wyroku w takim składzie, jaki był właściwy do wydania orzeczenia, o którego wykładnię chodzi w sprawie. W miarę możliwości o wykładni powinien decydować ten sam skład orzekający, który wydał orzeczenie, przy czym przepisy przewidują, że w przypadkach losowych dopuszczalna jest zmiana sędziego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lipca 2013r., sygn. akt II GZ 340/13, Lex Omega nr 1344671).
Wątpliwości o jakich mowa w powołanym przepisie to sytuacja, w której treść rozstrzygnięcia będzie niezrozumiała w tym znaczeniu, że np. istnieje konieczność dokonania wykładni wyroku, gdyż jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 8 kwietnia 2014r., sygn. akt II OZ 337/14, Lex Omega nr 1461923). W drodze wykładni wyroku można wyjaśniać również wątpliwości co do zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania orzeczenia, skutków, jakie ma ono wywołać (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 1 lipca 2014r., sygn. akt I FSK 1530/12, Lex Omega nr 1494564 oraz z 11 kwietnia 2014r., sygn. akt I OSK 662/09, Lex Omega nr 1461312).
Jednak wykładnia wyroku nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 12 lutego 2014r., sygn. akt I OSK 502/13, Lex Omega nr 1449918; z 5 grudnia 2012r., sygn. akt I GSK 148/10, Lex Omega nr 1239309; z 30 listopada 2012r., sygn. akt I FSK 1656/10, Lex Omega nr 1239173; z 3 kwietnia 2008r., sygn. akt II FZ 33/08, Lex Omega nr 480386; z 3 kwietnia 2008r., sygn. akt II FZ 33/08, Lex Omega nr 480386).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że w ocenie Sądu nie zachodzi taka sytuacja, która wymagałaby rozstrzygnięcia jakichkolwiek wątpliwości. Uzasadnienie wyroku z 23 listopada 2016r. nie nasuwa bowiem żadnych wątpliwości, niejasności, jest logiczne i spójne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdzając, że ocena projektu o dofinasowanie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo wskazał bowiem wyraźnie jakie były motywy i podstawy takiego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zostały wyraźnie opisane naruszenia prawa jakich dopuścił się B. i przedstawione zostały dalsze wskazania co do ponownego postępowania jakie będzie udziałem organu.
Sąd uwzględniając skargę w oparciu o art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej i stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 ww. ustawy (w przedmiotowej sprawie B.), dał jasno sformułowane wskazania co do zakresu ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ, przy założeniu, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sadu wiążą w sprawie organy, których działanie (...) było przedmiotem zaskarżenia (...), zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 153 p.p.s.a.
Odnosząc się do treści wniosku o wykładnię wyroku wskazać należy, iż argumentacja zawarta w jego uzasadnieniu stanowi polemikę z uzasadnieniem wyroku i zmierza do uzupełnienia uzasadnienia wyroku o wskazania dla organu administracji poprzez żądanie uzupełnienia tych wytycznych, co jednak nie mieści się w zakresie postanowienia wydanego na podstawie art. 158 p.p.s.a.
Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji postanowienia.