Uzasadnienie
A. K. wnosząc skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] października 2010 r. wystąpił z wnioskiem na urzędowym formularzu PPF z 29 listopada 010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego.
Postanowieniem z 9 lutego 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe wobec cofnięcia przez skarżącego skargi.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Na wstępie należy zauważyć, iż skarżący pismem z 13 stycznia 2011r. cofnął skargę i w związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 lutego 2011r. umorzył postępowanie.
W związku z powyższym rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się bezprzedmiotowe, brak jest bowiem podstaw do badania sytuacji materialnej skarżącego w kontekście powstałych lub mogących powstać w przyszłości kosztów sądowych. Natomiast wobec tego, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w takim stanie prawnym i faktycznym, postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.