Uzasadnienie
A. J. zwróciła się z wnioskiem o umorzenie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych obciążających ją opłat oraz odsetek należnych Zakładowi płaconych na jego rzecz w związku z prowadzoną przeciwko niej egzekucją administracyjną. Wskazała, że ze względu na wysokość uzyskiwanej emerytury, zły stan zdrowia i brak możliwości wykonywania jakiegokolwiek płatnego zajęcia, nie ma możliwości dalszego wywiązywania się z obowiązków na rzecz ZUS.
Decyzją z dnia... września 2007 r. nr... Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 30 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U.Nr 11 z 2007r., poz.74 z późn. zm.) odmówił zainteresowanej umorzenia należności powstałych z tytułu nieuregulowania składek w części finansowanej przez ubezpieczonych i odsetek od tych składek - za okresy wskazane w decyzji. ZUS podniósł, że decyzją z dnia... listopada 2006 r. nr... zostały umorzone zainteresowanej należności powstałe z tytułu składek w części finansowanej przez płatnika. ZUS podkreślił, że podejmując tę decyzję wziął pod rozwagę sytuację życiową strony. Dalsze umorzenie należności, nie jest jednak możliwe ze względu na treść art. 30 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, który sprzeciwia się umorzeniu należności z tytułu składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami składek.
A. J. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy podkreślając, że jej sytuacja życiowa, finansowa i zdrowotna jest krytyczna i nie pozwala jej na opłacenie składek za pracowników. Podniosła, że chcąc wywiązać się z obowiązków związanych z płaceniem składek brała w przeszłości kredyty na ten cel.
Decyzją z dnia... listopada 2007r. ZUS (w imieniu którego działa Prezes) na podstawie art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w zw. z art.138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W decyzji tej organ po rozważeniu sprawy podtrzymał stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Jeszcze raz podkreślił, że sytuacja strony była podstawą do wydania korzystnej dla niej decyzji z dnia... listopada 2006 r., którą umorzył składki w części finansowanej przez płatnika. Dalsze umorzenie składek dotyczące pracowników w części w jakiej były one finansowane przez nich samych, nie jest możliwe bo nie podlegają one umorzeniu.
Od decyzji tej strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W skardze wyjaśniła, że w... r. prowadziła firmę d., zatrudniając pracowników. Nieuczciwość tych ludzi spowodowała, że firma zaczęła przynosić straty w związku z czym zrezygnowała z dalszego jej prowadzenia. Została wdową, jest chora i w podeszłym wieku, nie jest w stanie spłacać należności. Wniosła o ponowne rozważenie wspomnianych okoliczności wskazując, że nie zostały one dostatecznie ocenione w zaskarżonej decyzji.
ZUS w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Na wstępie zaznaczyć należy, że sądy administracyjne w ramach swojej kognicji sprawują kontrolę działalności organów administracyjnych pod względem jej zgodności z prawem.
Oceniając sprawę w takim zakresie należy uznać, że skarga nie jest uzasadniona.
Rozpoznając wniosek strony o umorzenie należności z tytułu składek ZUS stwierdził, że w związku z umorzeniem składek i związanych z nimi odsetek, płaconych przez płatnika składek obciążają ją jedynie składki (wraz z odsetkami) w części w jakiej dotyczą one ich finansowania przez ubezpieczonych nie będących płatnikami – czyli pracowników. Z treści art. 30 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wynika, że do składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami składek, nie stosuje się art. 28 i 29 ustawy, a więc przepisów pozwalających na umorzenie lub rozłożenie na raty takich należności. Treść przepisu jest jednoznaczna i nie pozwala na żadne odstępstwa. Zaskarżona decyzja została wydana w zgodzie z prawem.
W świetle tego, że jest to przepis bezwzględnie wiążący Zakład Ubezpieczeń Społecznych, brak jest podstaw do kwestionowania zaskarżonej decyzji, mimo, że sytuacja strony jest trudna a należności, których dotyczy sprawa, ZUS egzekwuje w ramach prowadzonej egzekucji administracyjnej z renty otrzymywanej przez stronę. Jak wynika z niekwestionowanych twierdzeń organu sytuacja skarżącej była brana pod rozwagę podczas wydawania decyzji z dnia... listopada 2006 r., mocą której umorzono jej te zaległości z tytułu składek i związanych z nimi odsetek, które mogły podlegać takiemu umorzeniu.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.