Uzasadnienie
Wyrokiem z 17 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę... na postanowienie Ministra Finansów.
W dniu 19 maja 2008 r. skarżący złożyli – na urzędowym formularzu PPF - wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazali, iż utrzymują się wyłącznie z niskich rent chorobowych –... zł brutto. Zamieszkują w domu o pow.... m², posiadają nieruchomość rolną... ha, która jest wydzierżawiana w zamian za renty chorobowe. Z innych nieruchomości posiadają..... Nie posiadają żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.... spłaca zaległości wobec... już 12 miesiąc, a jest to dopiero połowa należnej kwoty. Leki wykupują tylko te bez których nie mogliby funkcjonować, a na wyżywienie pozostaje im znikoma kwota. Brat... spłaca kredyt bankowy. Opłacają elektryczność, zużycie wody i systematycznie się leczą.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż wniosek skarżących nie jest zasadny w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżący zostali już zwolnieni od ich ponoszenia mocą postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z... lutego 2008 r., które nie zostało uchylone ani zmienione. W tej sytuacji, skarżący nie mają obowiązku uiszczania dalszych kosztów sądowych, a zatem ich wniosek w tym zakresie, jest bezprzedmiotowy.
Odnosząc się natomiast do wniosku o ustanowienie pomocy prawnej z urzędu zauważyć należy, iż zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że omawiana instytucja, powinna być stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną.
Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone. W innej sytuacji strona powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli posiada jakiekolwiek środki majątkowe.
Zasadność wniosku skarżących rozpatrzono w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będą oni zobowiązani ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony ich możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika oraz wobec faktu, iż skarga kasacyjna musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 ustawy p.p.s.a), należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącym prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.