Uzasadnienie
Wyrokiem z 1 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę N. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] września 2008 r.
Skarżąca wystąpiła z wnioskiem (sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z 12 października 2009 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż jest cudzoziemką i osobą niepełnosprawną, we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z mężem, nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych, nie uzyskuje żadnych dochodów.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę opisaną przez wnioskodawczynię sytuację majątkową oraz porównując ją z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika uznać należało, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Natomiast wniosek skarżącej w części zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Zauważyć bowiem należy, iż wnioskodawczyni została już w niniejszej sprawie zwolniona od kosztów sądowych w całości – mocą postanowienia referendarza sądowego z 29 kwietnia 2009 r. o sygn. akt V SA/Wa 3054/08. Przyznane w omawianym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte ani zmienione, wobec czego stwierdzić należy, iż skarżąca jest w sprawie zwolniona z obowiązku partycypowania w kosztach sądowych, w tym także występując ze skargą kasacyjną. Natomiast wobec tego, iż przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują możliwości umorzenia postępowania z wniosku o prawo pomocy w razie jego bezprzedmiotowości, należało w tej części pozostawić wniosek bez rozpatrzenia.
Z wyłożonych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.