Uzasadnienie
O. sp. z o.o. z siedzibą w W. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] grudnia 2016r. nr [...] zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na zasadzie art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
|Uzasadniając wniosek podniesiono, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wstąpienie znacznej szkody oraz trudnych do | |odwrócenia skutków w kontekście dalszego działania spółki. Z okoliczności sprawy w ocenie wnioskodawcy wynika, że kapitał własny spółki| |nie pokryje nałożonych kar, a utrata płynności finansowej w istocie doprowadzi do upadłości. Spółka zaznaczyła, że w roku 2014r. | |poniosła stratę w kwocie 79.955,48 zł, przychód ze sprzedaży na dzień 31 grudnia 2014r. wyniósł 1.378.356,09 zł, a koszty działalności | |gospodarczej: 1.458.299,99 zł. Aktywa wynosiły 1.634.308,63 zł, a pasywa stanowiły kwotę 1.634.308,63 zł. |
|Sytuacja finansowa spółki w roku 2015, jak wskazał autor wniosku, uległa znacznemu pogorszeniu, czego dowodem są dokumenty finansowe w | |postaci m.in. wyciągu z rachunków bankowych. Wynika z nich, że od 1 sierpnia 2015r. do 31 maja 2016r. spółka prowadzi ograniczoną | |aktywność finansową związaną w szczególności z bieżącym regulowaniem zobowiązań podatkowych. |
|Jak podkreślił wnioskodawca sytuacja finansowa spółki jest niestabilna, a wszelkie zaburzenia doprowadzające do podwyższenia straty | |spowodują nieodwracalne konsekwencje w postaci upadłości. Do wniosku załączono wyciągi z rachunku bankowego, rachunek zysków i strat od| |1 stycznia 2014r. do 31 grudnia 2014r. oraz sprawozdanie finansowe za rok 2014. |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje. |
|Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718| |ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd| |może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1,| |jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów | |prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). | |Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek | |pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze.
Na tym | |etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem | |wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji | |stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub | |czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością | |konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej.
W związku z tym strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi złożyć | |stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i | |wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie NSA z 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732). | |Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym, pozwalającym zająć | |stanowisko. W konsekwencji to składająca wniosek - w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. - strona jest zobowiązana nie tylko do wskazania | |przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości | |zachodzą (por. postanowienie NSA z 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662). |
|Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, że strona skarżąca uzasadniając swój wniosek wskazała na | |wysokość nałożonych na nią kar pieniężnych oraz na groźbę utraty płynności finansowej, a nawet upadłości spółki, co spowodowałoby | |nieodwracalne skutki. |
|Spółka uzasadniając swój wniosek powołała się na trudną sytuację materialną oraz ryzyko utraty płynności finansowej, a w konsekwencji | |możliwość ogłoszenia upadłości. Na poparcie swoich twierdzeń skarżąca przedstawiła rachunek zysków i strat od 10 kwietnia 2014 r. do 31| |grudnia 2014 r., informację dodatkową do sprawozdania finansowego za rok 2014 oraz wyciągi miesięczne z rachunku bankowego. | |W pierwszej kolejności podnieść należy, iż w ocenie Sądu przedłożone dokumenty finansowe spółki w postaci rachunku zysków i strat oraz | |informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego nie uprawdopodobniają podnoszonych okoliczności, ponieważ zestawienia te są | |nieaktualne, dotyczą bowiem sytuacji spółki sprzed ponad dwóch lat. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w najnowszym orzecznictwie | |Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wskazuje się, że dokumenty obrazujące kondycję finansową wnioskującej strony winny być | |aktualne w dacie składania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (por. postanowienia NSA: z dnia 19 listopada 2015 r. o sygn. akt II | |GZ 699/15; z dnia 4 grudnia 2015 r. o sygn. akt II GZ 813/15; z dnia 13 stycznia 2016 r. o sygn. akt II GZ 925/15; z dnia 9 marca 2016 | |r. o sygn. akt II GZ 192/16; z dnia 28 września 2016 r. o sygn. akt II GZ 933/16). |
|Z analizy dokumentów nadesłanych przez stronę wynika, że w okresie od 10 kwietnia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r., przychód netto z | |prowadzonej działalności wyniósł 1.378.356,09 zł, a koszty uzyskania przychodu wyniosły 1.458.299,99 zł. Odnosząc się do podkreślonej | |we wniosku kwestii straty za 2014 r. wskazać należy, że strata z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie jest przesłanką do | |wstrzymania wykonania decyzji. Strata powstaje wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku | |środków finansowych. Powstanie straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej (por. postanowienie NSA z 19 czerwca 2012r., | |sygn. akt I GZ 105/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). |
|Odnosząc się z kolei do przedłożonych wyciągów z rachunku bankowego Spółki o numerze [...] zauważyć przede wszystkim należy, iż analiza | |dokonywanych operacji prowadzi do wniosku, iż aktywność skarżącej na przedmiotowym rachunku sprowadza się do opłat za jego prowadzenie,| |opłat miesięcznych za kartę, a także opłacania składek ZUS. W konsekwencji uznać należy, iż przedłożone wyciągi nie uprawdopodobniają | |podnoszonych we wniosku okoliczności, bowiem nie dokumentują transakcji z tytułu prowadzonej działalności spółki. Na ich podstawie Sąd| |nie miał możliwości dokonania oceny przedstawionej argumentacji dotyczącej znacznego pogorszenia się sytuacji finansowej spółki, co tym| |samym czyni niewyjaśnionym faktyczny stan majątkowego posiadania skarżącej. Gdyby natomiast przyjąć, że omawiane transakcje spółka | |dokonuje w formie gotówkowej, bez udziału rachunku bankowego, to stwierdzić należy, iż na tę okoliczność nie przedłożono żadnych | |raportów kasowych, które dokumentowałyby finansową obsługę działalności gospodarczej w takiej formie.
Nie można pominąć również | |okoliczności, iż w aktach sądowych sprawy znajduje się potwierdzenie opłacenia wpisu sądowego w wysokości 720 zł – przelewem bankowym z| |innego rachunku bankowego tj. o numerze [...] – w którym jako wpłacającą oznaczono skarżącą Spółkę (vide: k. 64 akt). Okoliczność ta może| |świadczyć o tym, iż skarżąca posiada również inny rachunek bankowy, z którego wyciągów nie przedłożono. Powyższe spostrzeżenie ma | |szczególne znaczenie wobec tego, iż sytuacja dotycząca posiadanych przez spółkę środków finansowych na rachunku bankowym była już | |przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 23 marca 2016 r. o sygn. akt II GZ| |253/16 – oddalającego zażalenie skarżącej na odmowę wstrzymania wykonania decyzji – zwrócił uwagę, że w okresie od czerwca 2015 r. do | |października 2015 r. na rachunek skarżącej dokonywano wpłat m. in. w wysokości 98.999,80 zł, 75.700 zł, 50.800 zł, 66.420 zł. Ponadto | |Sąd ten podkreślił, że nie można przyjąć, jak chciałaby tego skarżąca, przyjęcia a priori pierwszeństwa jej zobowiązań prywatnych w | |stosunku do kar nałożonych decyzjami ostatecznymi, podczas gdy skala wydatków przeznaczanych na te pierwsze przewyższa wysokość kar.
Po| |drugie zaś – w ocenie NSA – nie ulega wątpliwości, że przymusowa realizacja publicznoprawnych zobowiązań pieniężnych ze swej istoty | |jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, co jednak samo w sobie nie może stanowić argumentu dla | |wstrzymania wykonania decyzji. Stanowisko to zachowuje swoją aktualność w niniejszej sprawie i jest w pełni podzielane przez Sąd w niej| |orzekający. |
|Reasumując podnieść należy, iż dla oceny rzeczywistych zdolności płatniczych, możliwości bieżącego jak i rozłożonego w dłuższym okresie| |czasu operowania środkami finansowymi nie jest wystarczające przedstawienie wyjściowej i końcowej w danym okresie czasu sytuacji | |majątkowej i fiskalnej podmiotu. Koniecznym jest również bardziej szczegółowe zobrazowanie podejmowanych operacji finansowych – ilości,| |wielkości i ich częstotliwości. Dopiero bowiem takie przedstawienie zdolności obrotowych pozwoli na ocenę płynności finansowej (por. | |także postanowienia NSA z dnia 4 marca 2016 r. o sygn. akt II GZ 158/16 oraz z dnia 15 marca 2016 r. o sygn. akt II GZ 213/16). | |Niezależnie od wyłuszczonych wyżej powodów nieuwzględnienia wniosku skarżącej podnieść także trzeba, iż nawet fakt ewentualnego | |wyegzekwowania należności pieniężnej przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, | |bowiem w takim wypadku wskazana zaskarżoną decyzją należność zostanie stronie skarżącej zwrócona.
Należy również wskazać, że | |uszczuplenie stanu finansowego nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Faktu | |egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można | |utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z | |dnia 17 września 2014 r., sygn. akt I OZ 737/14, LEX nr 1529107). Każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia | |należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie | |jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w | |postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji można otrzymać zwrot uiszczonej | |kwoty (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 684/13, LEX nr 1432682). |
|Skoro więc skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia| |skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. | | |