Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 kwietnia 2008 r. o sygn. akt V SA/Wa 859/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wniesioną przez Związek T. R. P. z siedzibą w G. z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie jej braków formalnych.
Skargą z 16 grudnia 2008 r. Związek T. R. P. z siedzibą w B. wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 859/08.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z 25 kwietnia 2008 r. z uwagi na grożącą skarżącej stronie niepowetowaną szkodę. Uzasadniając wniosek podniesiono, iż po wydaniu orzeczenia o odrzuceniu skargi, Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. (organ egzekucyjny) wszczął postępowanie egzekucyjne, w toku którego zajęty został rachunek bankowy Związku. Okoliczność ta skutkuje brakiem środków finansowych, wobec czego stowarzyszenie nie może prowadzić swojej statutowej działalności. W ocenie wnioskującej strony taki stan rzeczy grozi całkowitym zubożeniem i likwidacją Związku. Do skargi załączono kserokopie tytułów wykonawczych z 27 lipca 2008 r. oraz zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego z 12 sierpnia 2008 r. i zawiadomienia o zmianie wysokości zajęcia z 30 października 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 284 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia, jednakże w razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia.
Analizując redakcję powyższego przepisu, wskazać na wstępie należy, iż ustawodawca uzależnia rozstrzygnięcie sądu od uprawdopodobnienia przez wnioskującą stronę " groźby niepowetowanej szkody".
W orzecznictwie sądowym instytucja "wstrzymania wykonania" jest znana przede wszystkim w odniesieniu do aktów administracji publicznej, które zostały wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy zainicjowanej skargą do sądu administracyjnego. Regulację prawną w tym zakresie zawiera art. 61 § 3 p.p.s.a.
Powyższe zaznaczenie staje się konieczne wobec ugruntowanego już stanowiska judykatury, co do wstrzymywania aktów nakazujących bądź zobowiązujących do zwrotu określonej kwoty pieniężnej. Wniosek o wstrzymanie wykonania takiego aktu nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem jego wykonanie nie wywołuje nieodwracalnego skutku skoro świadczenie pieniężne może zostać zwrócone w późniejszym terminie.
Zwrócić jednakże uwagę trzeba na różnicę między – użytymi w powołanych przepisach, tj. w art. 61 § 3 i art. 284 p.p.s.a. – pojęciami "skutku" i "szkody" oraz pojęciami "znacznej szkody" i "niepowetowanej szkody", które nie mogą być używane zamiennie.
Oceniając przedstawione przez wnioskującą stronę okoliczności w kontekście "zagrożenia szkodą", należy – zdaniem Sądu – udzielić odpowiedzi twierdzącej. Innymi słowy rzecz ujmując, pozbawienie strony środków finansowych może spowodować znaczne utrudnienie bądź wręcz uniemożliwić podejmowanie zadań realizowanych w ramach statutowej działalności stowarzyszenia, będącego organizacją pożytku publicznego.
Odnosząc się do obligatoryjnej przesłanki "niepowetowalności" szkody, w pierwszej kolejności należy wyjaśnić przedmiotowe pojęcie. Zgodnie ze słownikową definicją "niepowetowany" to "taki, którego nie można wynagrodzić" (Uniwersalny słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, www.sjp.pwn.pl). Badając zatem istnienie szkody w powyższym kontekście, jak również biorąc pod rozwagę cel i przedmiot działalności statutowej wnioskującej strony, wskazać należy, iż brak środków finansowych na realizację określonego zadania w danej chwili, może spowodować, iż niemożliwym okaże się ona w przyszłości, nawet w sytuacji gdy środkami takimi wnioskująca strona będzie już dysponować. W tym znaczeniu szkody takiej nie będzie można wynagrodzić.
Biorąc zatem pod uwagę złożone przez wnioskującą stronę wyjaśnienia, jak również przedstawione dokumenty obrazujące prowadzone postępowanie egzekucyjne uznać należało, iż uprawdopodobniła ona, iż grozi jej niepowetowana szkoda. Dodać w tym miejscu należy, iż ustawodawca normując omawianą instytucję posługuje się pojęciem "groźby" niepowetowanej szkody, a zatem wystarczy by w chwili wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie zaistniał stan polegający na samej "zapowiedzi niebezpieczeństwa", nie zaś by szkoda istniała już w tej dacie.
Z wyłuszczonych względów, na podstawie art. 284 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.