Uzasadnienie
R. O.wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z trójką dzieci, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż otrzymuje rentę w wysokości 337,57 zł oraz zasiłek z OPS w wysokości 204,43 zł miesięcznie. Wnioskodawca przedstawił swoją sytuacje życiową, wskazał wydatki niezbędne dla utrzymania, zaś do wniosku załączył kopię decyzji ZUS z dnia 2 marca 2015 r. ze wskazaniem kwoty wypłacanej renty oraz kwoty potrącanej z tytułu alimentów.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż skarżący uzyskuje niewielki dochód z tytułu renty, która po potrąceniu wynosi 337,57 zł, otrzymuje również pomoc społeczną w formie zasiłku stałego. Środki te w całości pożytkuje na niezbędne utrzymanie, a także na zakup leków. Wzięto także pod uwagę, iż nie posiada nieruchomości ani zasobów pieniężnych, co przemawia za uznaniem, iż spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.