Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy M. M. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż sama prowadzi gospodarstwo domowe, jest współwłaścicielem domu w 1/6 części o pow. 56 m2 oraz nieruchomości rolnej w 1/3 części o pow. 0,85 ha, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, zaś utrzymuje się dzięki pomocy społecznej, jak również pożycza środki finansowe od znajomych. Skarżąca przedstawiła zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w S.K. stwierdzające, że pozostaje osobą bezrobotną od 2 stycznia 1996 r. i od dnia 3 stycznia 1997 r. nie posiada prawa do zasiłku. Przedstawiła również decyzję Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z 20 maja 2015 r. zasiłek okresowy z powodu bezrobocia w wysokości 271 zł miesięcznie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1 oraz art. 258 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej " p.p.s.a", referendarz sądowy może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie Skarżącej prawa pomocy, poprzez jej zwolnienie od kosztów sądowych, wykazała ona bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie oraz rodziny. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawczyni nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wzięto pod uwagę, iż jest osobą bezrobotną, uzyskuje pomoc społeczną, nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.