Uzasadnienie
Z. S. wniósł skargę (zatytułowaną "zażalenie") na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, iż skarżący złożył skargę na postanowienie organu, od którego zgodnie z zawartym w niej pouczeniem stronie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skarga do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę do sądu administracyjnego - stosownie do treści art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej w skrócie: "p.p.s.a." (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 §2 p.p.s.a.). Przepis ten przewiduje możliwość wniesienia skargi dopiero po wyczerpaniu wszelkich możliwych sposobów załatwienia sprawy na drodze postępowania administracyjnego. Statuuje zasadę autokontroli działania organu administracji publicznej oraz pierwszeństwo postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego.
Skarżący wniósł skargę na postanowienie wydane przez Ministra Finansów o sprostowaniu oczywistej omyłki w postanowieniu tegoż organu z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...]. W zaskarżonym postanowieniu został prawidłowo pouczony o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia.
Mając na względzie powyższe należało uznać, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, dopuszczalnych na drodze postępowania administracyjnego, co jest warunkiem wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie spełnienie warunku określonego w art. 52 §1 p.p.s.a. czyni skargę niedopuszczalną i na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. podlegającą odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny - na mocy art. 58 §1 pkt 6 w zw. z §3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.